Psalm 14 in Tamil

1 தேவன் இல்லை என்று மதிகெட்டவன் தன் இருதயத்தில் சொல்லிக்கொள்ளுகிறான். அவர்கள் தங்களைக் கெடுத்து, அருவருப்பான கிரியைகளைச் செய்துவருகிறார்கள்; நன்மை செய்கிறவன் ஒருவனும் இல்லை. The fool hath said in his heart, There is no God. They are corrupt, they have done abominable works, there is none that doeth good.

2 தேவனைத் தேடுகிற உணர்வுள்ளவன் உண்டோ என்று பார்க்க கர்த்தர் பரலோகத்திலிருந்து மனுபுத்திரரைக் கண்ணோக்கினார். The LORD looked down from heaven upon the children of men, to see if there were any that did understand, and seek God.

3 எல்லாரும் வழிவிலகி, ஏகமாய்க் கெட்டுப்போனார்கள்; நன்மைசெய்கிறவன் இல்லை, ஒருவனாகிலும் இல்லை. They are all gone aside, they are all together become filthy: there is none that doeth good, no, not one.

4 அக்கிரமக்காரரில் ஒருவனுக்கும் அறிவு இல்லையோ? அப்பத்தைப் பட்சிக்கிறதுபோல என் ஜனத்தைப் பட்சிக்கிறார்களே; அவர்கள் கர்த்தரைத் தொழுதுகொள்ளுகிறதில்லை. Have all the workers of iniquity no knowledge? who eat up my people as they eat bread, and call not upon the LORD.

5 அங்கே அவர்கள் மிகவும் பயந்தார்கள்; தேவன் நீதிமானுடைய சந்ததியோடே இருக்கிறாரே. There were they in great fear: for God is in the generation of the righteous.

6 சிறுமைப்பட்டவனுக்குக் கர்த்தர் அடைக்கலமாயிருக்கிறார் என்று சொல்லி, நீங்கள் அவனுடைய ஆலோசனையை அலட்சியம்பண்ணினீர்கள். Ye have shamed the counsel of the poor, because the LORD is his refuge.

7 சீயோனிலிருந்து இஸ்ரவேலுக்கு இரட்சிப்பு வருவதாக; கர்த்தர் தம்முடைய ஜனத்தின் சிறையிருப்பைத் திருப்பும்போது யாக்கோபுக்குக் களிப்பும், இஸ்ரவேலுக்கு மகிழ்ச்சியும் உண்டாகும். Oh that the salvation of Israel were come out of Zion! when the LORD bringeth back the captivity of his people, Jacob shall rejoice, and Israel shall be glad.

1 Dhevan illai entu mathikettavan than iruthayaththil sollikkollukiraan. Avarkal thangalaik keduththu, aruvaruppaana kiriyaikalaich seythuvarukiraarkal; nanmai seykiravan oruvanum illai. The fool hath said in his heart, There is no God. They are corrupt, they have done abominable works, there is none that doeth good.

2 Thaevanaith thaedukira unarvullavan unntoo entu paarkka Karththar paralokaththilirunthu manupuththiraraik kannnnokkinaar. The LORD looked down from heaven upon the children of men, to see if there were any that did understand, and seek God.

3 Ellaarum valivilaki, aekamaayk kettupponaarkal; nanmaiseykiravan illai, oruvanaakilum illai. They are all gone aside, they are all together become filthy: there is none that doeth good, no, not one.

4 Akkiramakkaararil oruvanukkum arivu illaiyo? Appaththaip patchikkirathupola en janaththaip patchikkiraarkalae; avarkal karththaraith tholuthukollukirathillai. Have all the workers of iniquity no knowledge? who eat up my people as they eat bread, and call not upon the LORD.

5 Angae avarkal mikavum payanthaarkal; Dhevan neethimaanutaiya santhathiyotae irukkiraarae. There were they in great fear: for God is in the generation of the righteous.

6 Siraுmaippattavanukkuk Karththar ataikkalamaayirukkiraar entu solli, neengal avanutaiya aalosanaiyai alatchiyampannnnineerkal. Ye have shamed the counsel of the poor, because the LORD is his refuge.

7 Seeyonilirunthu isravaelukku iratchippu varuvathaaka; Karththar thammutaiya janaththin siraiyiruppaith thiruppumpothu yaakkopukkuk kalippum, isravaelukku makilchchiyum unndaakum. Oh that the salvation of Israel were come out of Zion! when the LORD bringeth back the captivity of his people, Jacob shall rejoice, and Israel shall be glad.