Psalm 144 in Tamil

1 என் கைகளைப் போருக்கும் என் விரல்களை யுத்தத்திற்கும் படிப்பிக்கிற என் கன்மலையாகிய கர்த்தருக்கு ஸ்தோத்திரம். Blessed be the LORD my strength which teacheth my hands to war, and my fingers to fight:

2 அவர் என் தயாபரரும், என் கோட்டையும், என் உயர்ந்த அடைக்கலமும், என்னை விடுவிக்கிறவரும், என் கேடகமும், நான் நம்பினவரும், என் ஜனங்களை எனக்குக் கீழ்ப்படுத்துகிறவருமாயிருக்கிறார். My goodness, and my fortress; my high tower, and my deliverer; my shield, and he in whom I trust; who subdueth my people under me.

3 கர்த்தாவே, மனுஷனை நீர் கவனிக்கிறதற்கும், மனுபுத்திரனை நீர் எண்ணுகிதற்கும், அவன் எம்மாத்திரம்? LORD, what is man, that thou takest knowledge of him! or the son of man, that thou makest account of him!

4 மனுஷன் மாயைக்கு ஒப்பாயிருக்கிறான்; அவன் நாட்கள் கடந்துபோகிற நிழலுக்குச் சமானம். Man is like to vanity: his days are as a shadow that passeth away.

5 கர்த்தாவே, நீர் உமது வானங்களைத் தாழ்த்தி இறங்கி, பர்வதங்கள் புகையும்படி அவைகளைத் தொடும். Bow thy heavens, O LORD, and come down: touch the mountains, and they shall smoke.

6 மின்னல்களை வரவிட்டுச் சத்துருக்களைச் சிதறடியும், உமது அம்புகளை எய்து அவர்களைக் கலங்கடியும். Cast forth lightning, and scatter them: shoot out thine arrows, and destroy them.

7 உயரத்திலிருந்து உமது கரத்தை நீட்டி, ஜலப்பிரவாகத்துக்கு என்னை விலக்கி இரட்சியும். Send thine hand from above; rid me, and deliver me out of great waters, from the hand of strange children;

8 மாயையைப் பேசும் வாயும், கள்ளத்தனமான வலதுகையும் உடைய அந்நிய புத்திரரின் கைக்கு என்னை விலக்கித் தப்புவியும். Whose mouth speaketh vanity, and their right hand is a right hand of falsehood.

9 கர்த்தாவே, நான் உமக்குப் புதுபாட்டைப் பாடுவேன்; தம்புரினாலும் பத்துநரம்பு வீணையினாலும் உம்மைக் கீர்த்தனம்பண்ணுவேன். I will sing a new song unto thee, O God: upon a psaltery and an instrument of ten strings will I sing praises unto thee.

10 நீரே ராஜாக்களுக்கு ஜெயத்தைத் தந்து, உமதடியானாகிய தாவீதைப் பொல்லாத பட்டயத்திற்குத் தப்புவிக்கிறவர். It is he that giveth salvation unto kings: who delivereth David his servant from the hurtful sword.

11 மாயையைப் பேசும் வாயும், கள்ளத்தனமான வலதுகையும் உடைய அந்நிய புத்திரரின் கைக்கு என்னை விலக்கித் தப்புவியும். Rid me, and deliver me from the hand of strange children, whose mouth speaketh vanity, and their right hand is a right hand of falsehood:

12 அப்பொழுது எங்கள் குமாரர் இளமையில் ஓங்கிவளருகிற விருட்சங்களைப்போலவும், எங்கள் குமாரத்திகள் சித்திரந்தீர்ந்த அரமனைக் கற்களைப்போலவும் இருப்பார்கள். That our sons may be as plants grown up in their youth; that our daughters may be as corner stones, polished after the similitude of a palace:

13 எங்கள் களஞ்சியங்கள் சகலவித வஸ்துக்களையும் கொடுக்கத்தக்கதாய் நிரம்பியிருக்கும்; எங்கள் கிராமங்களில் எங்கள் ஆடுகள் ஆயிரம் பதினாயிரமாய்ப் பலுகும். That our garners may be full, affording all manner of store: that our sheep may bring forth thousands and ten thousands in our streets:

14 எங்கள் எருதுகள் பலத்தவைகளாயிருக்கும்; சத்துரு உட்புகுதலும் குடியோடிப்போகுதலும் இராது ; எங்கள் வீதிகளில் கூக்குரலும் உண்டாகாது. That our oxen may be strong to labour; that there be no breaking in, nor going out; that there be no complaining in our streets.

15 இவ்விதமான சீரைப்பெற்றஜனம் பாக்கியமுள்ளது; கர்த்தரைத் தெய்வமாகக் கொண்டிருக்கிற ஜனம் பாக்கியமுள்ளது. Happy is that people, that is in such a case: yea, happy is that people, whose God is the LORD.

1 En kaikalaip porukkum en viralkalai yuththaththirkum patippikkira en kanmalaiyaakiya karththarukku Sthoththiram. Blessed be the LORD my strength which teacheth my hands to war, and my fingers to fight:

2 Avar en thayaapararum, en kottaைyum, en uyarntha ataikkalamum, ennai viduvikkiravarum, en kaedakamum, naan nampinavarum, en janangalai enakkuk geelppaduththukiravarumaayirukkiraar. My goodness, and my fortress; my high tower, and my deliverer; my shield, and he in whom I trust; who subdueth my people under me.

3 Karththaavae, manushanai neer kavanikkiratharkum, manupuththiranai neer ennnukitharkum, avan emmaaththiram? LORD, what is man, that thou takest knowledge of him! or the son of man, that thou makest account of him!

4 Manushan maayaikku oppaayirukkiraan; avan naatkal kadanthupokira nilalukkuch samaanam. Man is like to vanity: his days are as a shadow that passeth away.

5 Karththaavae, neer umathu vaanangalaith thaalththi irangi, parvathangal pukaiyumpati avaikalaith thodum. Bow thy heavens, O LORD, and come down: touch the mountains, and they shall smoke.

6 Minnalkalai varavittuch saththurukkalaich sitharatiyum, umathu ampukalai eythu avarkalaik kalangatiyum. Cast forth lightning, and scatter them: shoot out thine arrows, and destroy them.

7 Uyaraththilirunthu umathu karaththai neetti, jalappiravaakaththukku ennai vilakki iratchiyum. Send thine hand from above; rid me, and deliver me out of great waters, from the hand of strange children;

8 Maayaiyaip paesum vaayum, kallaththanamaana valathukaiyum utaiya anniya puththirarin kaikku ennai vilakkith thappuviyum. Whose mouth speaketh vanity, and their right hand is a right hand of falsehood.

9 Karththaavae, naan umakkup puthupaattaைp paaduvaen; thampurinaalum paththunarampu veennaiyinaalum ummaik geerththanampannnuvaen. I will sing a new song unto thee, O God: upon a psaltery and an instrument of ten strings will I sing praises unto thee.

10 Neerae raajaakkalukku jeyaththaith thanthu, umathatiyaanaakiya thaaveethaip pollaatha pattayaththirkuth thappuvikkiravar. It is he that giveth salvation unto kings: who delivereth David his servant from the hurtful sword.

11 Maayaiyaip paesum vaayum, kallaththanamaana valathukaiyum utaiya anniya puththirarin kaikku ennai vilakkith thappuviyum. Rid me, and deliver me from the hand of strange children, whose mouth speaketh vanity, and their right hand is a right hand of falsehood:

12 Appoluthu engal kumaarar ilamaiyil ongivalarukira virutchangalaippolavum, engal kumaaraththikal siththirantheerntha aramanaik karkalaippolavum iruppaarkal. That our sons may be as plants grown up in their youth; that our daughters may be as corner stones, polished after the similitude of a palace:

13 Engal kalanjiyangal sakalavitha vasthukkalaiyum kodukkaththakkathaay nirampiyirukkum; engal kiraamangalil engal aadukal aayiram pathinaayiramaayp palukum. That our garners may be full, affording all manner of store: that our sheep may bring forth thousands and ten thousands in our streets:

14 Engal eruthukal palaththavaikalaayirukkum; saththuru utpukuthalum kutiyotippokuthalum iraathu ; engal veethikalil kookkuralum unndaakaathu. That our oxen may be strong to labour; that there be no breaking in, nor going out; that there be no complaining in our streets.

15 Ivvithamaana seeraippettajanam paakkiyamullathu; karththaraith theyvamaakak konntirukkira janam paakkiyamullathu. Happy is that people, that is in such a case: yea, happy is that people, whose God is the LORD.