அர்தசஷ்டா ராஜாவின் இருபதாம் வருஷம் நிசான் மாதத்திலே, திராட்சரசம் ராஜாவுக்கு முன்பாக வைத்திருக்கையில், நான் அதை எடுத்து அவருக்குக் கொடுத்தேன்; நான் முன் ஒருபோதும் அவர் சமுகத்தில் துக்கமாயிருந்ததில்லை.
ராஜாவை நோக்கி: ராஜா என்றைக்கும் வாழ்க; என் பிதாக்களின் கல்லறைகள் இருக்கும் ஸ்தலமாகிய நகரம் பாழானதும், அதின் வாசல்கள் அக்கினியால் சுட்டெரிக்கப்பட்டதுமாய்க் கிடக்கும்போது, நான் துக்கமுகத்தோடு இராதிருப்பது எப்படி என்றேன்.
தேவாலயத்துக்கு இருக்கிற அரணின் கதவு வேலைக்கும், நகர அலங்கத்தின் வேலைக்கும், நான் தங்கப்போகிற வீட்டின் வேலைக்கும் வேண்டிய மரங்களை ராஜாவின் வனத்துக் காவலாளனாகிய ஆசாப் எனக்குக் கொடுக்கும்படிக்கும், அவனுக்கும் ஒரு கடிதம் கட்டளையிடப்படுவதாக என்றேன்; என் தேவனுடைய தயவுள்ள கரம் என்மேல் இருந்தபடியால், ராஜா அவைகளை எனக்குக் கட்டளையிட்டார்.
இதை ஓரோனியனான சன்பல்லாத்தும், அம்மோனியனான தொபியா என்னும் ஊழியக்காரனும் கேட்டபோது, இஸ்ரவேல் புத்திரரின் நன்மையை விசாரிக்க ஒருவன் வந்தான் என்பது அவர்களுக்கு மிகவும் விசனமாயிருந்தது.
பின்பு நான் அவர்களை நோக்கி: எருசலேம் பாழாயிருக்கிறதையும், அதின் வாசல்கள் அக்கினியால் சுட்டெரிக்கப்பட்டுக்கிடக்கிறதையும், நாம் இருக்கிற சிறுமையையும் பார்க்கிறீர்களே; நாம் இனி நிந்தைக்குள்ளாயிராதபடிக்கு, எருசலேமின் அலங்கத்தைக் கட்டுவோம் வாருங்கள் என்று சொல்லி,
என் தேவனுடைய கரம் என்மேல் நன்மையாக இருக்கிறதையும், ராஜா என்னோடே சொன்ன வார்த்தைகளைய`ή் அவர்களுக்கρ அறிவித்தேனͻ அப்பெޠδுது அவர்கள்: எழுந்து கட்Οுவோம் வாருங்கள் என்று சொல்லி, அந்த நல்ல வேலைக்குத் தங்கள் கைகளைத் திடப்படுத்தினார்கள்.
அதற்கு நான் மறுமொழியாக: பரலோகத்தின் தேவனானவர் எங்களுக்குக் காரியத்தைக் கைகூடிவரப்பண்ணுவார்; அவருடைய ஊழியக்காரராகிய நாங்கள் எழுந்து கட்டுவோம்; உங்களுக்கோவென்றால் எருசலேமிலே பங்குமில்லை பாத்தியமுமில்லை; உங்கள் பேர் விளங்க ஒன்றும் இல்லையென்று அவர்களுடனே சொன்னேன்.
| But when Sanballat | וַיִּשְׁמַע֩ | wayyišmaʿ | va-yeesh-MA |
| the Horonite, | סַנְבַלַּ֨ט | sanballaṭ | sahn-va-LAHT |
| and Tobiah | הַחֹֽרֹנִ֜י | haḥōrōnî | ha-hoh-roh-NEE |
| the servant, | וְטֹֽבִיָּ֣ה׀ | wĕṭōbiyyâ | veh-toh-vee-YA |
| the Ammonite, | הָעֶ֣בֶד | hāʿebed | ha-EH-ved |
| and Geshem | הָֽעַמּוֹנִ֗י | hāʿammônî | ha-ah-moh-NEE |
| the Arabian, | וְגֶ֙שֶׁם֙ | wĕgešem | veh-ɡEH-SHEM |
| heard | הָֽעַרְבִ֔י | hāʿarbî | ha-ar-VEE |
| it, they laughed us to scorn, | וַיַּלְעִ֣גוּ | wayyalʿigû | va-yahl-EE-ɡoo |
| and despised | לָ֔נוּ | lānû | LA-noo |
| וַיִּבְז֖וּ | wayyibzû | va-yeev-ZOO | |
| us, and said, | עָלֵ֑ינוּ | ʿālênû | ah-LAY-noo |
| What | וַיֹּֽאמְר֗וּ | wayyōʾmĕrû | va-yoh-meh-ROO |
| is this | מָֽה | mâ | ma |
| thing | הַדָּבָ֤ר | haddābār | ha-da-VAHR |
| that | הַזֶּה֙ | hazzeh | ha-ZEH |
| ye | אֲשֶׁ֣ר | ʾăšer | uh-SHER |
| do? | אַתֶּ֣ם | ʾattem | ah-TEM |
| will ye | עֹשִׂ֔ים | ʿōśîm | oh-SEEM |
| rebel | הַעַ֥ל | haʿal | ha-AL |
| against | הַמֶּ֖לֶךְ | hammelek | ha-MEH-lek |
| the king? | אַתֶּ֥ם | ʾattem | ah-TEM |
| מֹֽרְדִֽים׃ | mōrĕdîm | MOH-reh-DEEM |