Jeremiah 19 in Tamil

1 கர்த்தர் சொன்னது: நீ போய்க் குயவன் வேலையான ஒரு கலசத்தைக்கொண்டு, ஜனத்தின் மூப்பரிலும் ஆசாரியர்களின் மூப்பரிலும் சிலரைக் கூட்டிக்கொண்டு, Thus saith the LORD, Go and get a potter's earthen bottle, and take of the ancients of the people, and of the ancients of the priests;

2 கிழக்கு வாசலுக்கு எதிரான இன்னோமுடைய குமாரனின் பள்ளத்தாக்கிலே புறப்பட்டுப்போய், நான் உன்னோடே சொல்லும் வார்த்தைகளை அங்கே பிரசித்தப்படுத்து. And go forth unto the valley of the son of Hinnom, which is by the entry of the east gate, and proclaim there the words that I shall tell thee,

3 நீ அவர்களை நோக்கி: யூதாவின் ராஜாக்களே, எருசலேமின் குடிகளே, கர்த்தருடைய வார்த்தைகளைக் கேளுங்கள்; இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய சேனைளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்: இதோ, நான் இந்த ஸ்தலத்தின்மேல் ஒரு பொல்லாப்பை வரப்பண்ணுவேன்; அதைக் கேட்கிற யாவருடைய காதுகளிலும் அது தொனித்துக்கொண்டிருக்கும். And say, Hear ye the word of the LORD, O kings of Judah, and inhabitants of Jerusalem; Thus saith the LORD of hosts, the God of Israel; Behold, I will bring evil upon this place, the which whosoever heareth, his ears shall tingle.

4 அவர்கள் என்னை விட்டுவிட்டு, இந்த ஸ்தலத்தை அந்நிய ஸ்தலமாக்கி, தாங்களும், தங்கள் பிதாக்களும், யூதாவின் ராஜாக்களும், அறியாதிருந்த அந்நிய தேவர்களுக்கு அதிலே தூபங்காட்டி, இந்த ஸ்தலத்தைக் குற்றமில்லாதவர்களின் இரத்தத்தினாலே நிரப்பினபடியினாலும், Because they have forsaken me, and have estranged this place, and have burned incense in it unto other gods, whom neither they nor their fathers have known, nor the kings of Judah, and have filled this place with the blood of innocents;

5 தங்கள் பிள்ளைகளைப் பாகாலுக்குத் தகனபலிகளாகத் தகனிக்கும்படி பாகாலின் மேடைகளைக் கட்டினபடியினாலும் இப்படிவரப்பண்ணுவேன்; இவைகளை நான் கற்பித்ததுமில்லை சொன்னதுமில்லை, இவைகள் என் இருதயத்தில் தோன்றினதுமில்லை. They have built also the high places of Baal, to burn their sons with fire for burnt offerings unto Baal, which I commanded not, nor spake it, neither came it into my mind:

6 ஆகையால் இதோ, நாட்கள்வரும், அப்பொழுது இந்த ஸ்தலம் தோப்பேத்தென்றும், இன்னோமுடைய குமாரனின் பள்ளத்தாக்கென்றும் இனிச் சொல்லப்படாமல், சங்காரப்பள்ளத்தாக்கென்று செޠβ்லப்படும். Therefore, behold, the days come, saith the LORD, that this place shall no more be called Tophet, nor The valley of the son of Hinnom, but The valley of slaughter.

7 அப்பƠξழுது நான் Ϡςதாவுக்கும் எருΚலேமுக்கும் கொàύடிருந்த ஆலோசனையை இந்த ஸ்தலத்திலே வெறுமையாக்கி அவர்கள் சத்துருக்களுக்கு முன்பாக அவர்களைப் பட்டயத்தினாலும், அவர்கள் பிராணனை வாங்கத்தேடுகிறவர்களின் கையினாலும் விழப்பண்ணி, அவர்கள் பிரேதங்களை ஆகாயத்துப் பறவைகளுக்கும், பூமியின் மிருகங்களுக்கும் இரையாகக்கொடுத்து, And I will make void the counsel of Judah and Jerusalem in this place; and I will cause them to fall by the sword before their enemies, and by the hands of them that seek their lives: and their carcases will I give to be meat for the fowls of the heaven, and for the beasts of the earth.

8 இந்த நகரத்தைப் பாழாக்கவும், கூச்சலிட்டு நிந்திக்கிற நிந்தையாகவும் வைப்பேன்; அதைக் கடந்துபோகிறவன் எவனும் பிரமித்து, அதின் எல்லா வாதைகளினிமித்தமும் ஈசலிடுவான். And I will make this city desolate, and an hissing; every one that passeth thereby shall be astonished and hiss because of all the plagues thereof.

9 அவர்களுடைய சத்துருக்களும் அவர்கள் பிராணனை வாங்கத் தேடுகிறவர்களும், அவர்களை இறுகப்பிடிக்கப்போகிற முற்றிக்கையிலும் இடுக்கத்திலும், நான் அவர்களைத் தங்கள் குமாரரின் மாம்சத்தையும் தங்கள் குமாரத்திகளின் மாம்சத்தையும் தின்னப்பண்ணுவேன்; அவனவன் தனக்கு அடுத்தவனுடைய மாம்சத்தைத் தின்பான் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார் என்று நீ சொல்லி, And I will cause them to eat the flesh of their sons and the flesh of their daughters, and they shall eat every one the flesh of his friend in the siege and straitness, wherewith their enemies, and they that seek their lives, shall straiten them.

10 உன்னோடேகூட வந்த மனுஷருடைய கண்களுக்கு முன்பாக அந்தக் கலசத்தை உடைத்துப்போட்டு, Then shalt thou break the bottle in the sight of the men that go with thee,

11 அவர்களை நோக்கி: திரும்பச் செப்பனிடப்படக் கூடாத குயவனுடைய மண்பாண்டத்தை உடைத்துப்போட்டவண்ணமாக நான் இந்த ஜனத்தையும் இந்த நகரத்தையும் உடைத்துப்போடுவேன்; புதைக்கிறதற்கு இடமில்லாததினால் தோப்பேத்திலே சவங்களைப் புதைப்பார்களென்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார். And shalt say unto them, Thus saith the LORD of hosts; Even so will I break this people and this city, as one breaketh a potter's vessel, that cannot be made whole again: and they shall bury them in Tophet, till there be no place to bury.

12 இவ்விதமாக நான் இந்த ஸ்தலத்துக்கும் இதின் குடிகளுக்கும் செய்து, இந்த நகரத்தைத் தோப்பேத்துக்குச் சரியாக்குவேன். Thus will I do unto this place, saith the LORD, and to the inhabitants thereof, and even make this city as Tophet:

13 எந்த வீடுகளின்மேல் வானத்தின் சகல சேனைக்கும் தூபங்காட்டி அந்நியதேவர்களுக்குப் பானபலிகளை வார்த்தார்களோ, அந்த வீடுகளாகிய எருசலேமின் வீடுகளும் யூதாவுடைய ராஜாவின் வீடுகளும் தோப்பேத் என்கிற ஸ்தலத்தைப்போல் தீட்டுப்பட்டவைகளாய் இருக்குமென்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார் என்று சொல் என்றார். And the houses of Jerusalem, and the houses of the kings of Judah, shall be defiled as the place of Tophet, because of all the houses upon whose roofs they have burned incense unto all the host of heaven, and have poured out drink offerings unto other gods.

14 பின்பு எரேமியா, கர்த்தர் தன்னைத் தீர்க்கதரிசனஞ்சொல்ல அனுப்பின தோப்பேத்திலிருத்து வந்து, கர்த்தருடைய ஆலயத்தின் பிராகாரத்திலே நின்றுகொண்டு, எல்லா ஜனங்களையும் பார்த்து: Then came Jeremiah from Tophet, whither the LORD had sent him to prophesy; and he stood in the court of the LORD's house; and said to all the people,

15 இதோ, நீங்கள் என் வார்த்தைகளைக் கேளாதபடிக்கு உங்கள் கழுத்தைக் கடினப்படுத்தினபடியினால் நான் இந்த நகரத்துக்கு விரோதமாய்ச் சொன்ன எல்லாத் தீங்கையும் இதின்மேலும் இதற்கடுத்த பட்டணங்களின்மேலும் வரப்பண்ணுவேன் என்று இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார் என்றான். Thus saith the LORD of hosts, the God of Israel; Behold, I will bring upon this city and upon all her towns all the evil that I have pronounced against it, because they have hardened their necks, that they might not hear my words.

1 Karththar sonnathu: nee poyk kuyavan vaelaiyaana oru kalasaththaikkonndu, janaththin moopparilum aasaariyarkalin moopparilum silaraik koottikkonndu, Thus saith the LORD, Go and get a potter's earthen bottle, and take of the ancients of the people, and of the ancients of the priests;

2 Kilakku vaasalukku ethiraana innomutaiya kumaaranin pallaththaakkilae purappattuppoy, naan unnotae sollum vaarththaikalai angae pirasiththappaduththu. And go forth unto the valley of the son of Hinnom, which is by the entry of the east gate, and proclaim there the words that I shall tell thee,

3 Nee avarkalai Nnokki: yoothaavin raajaakkalae, erusalaemin kutikalae, karththarutaiya vaarththaikalaik kaelungal; isravaelin thaevanaakiya senailin Karththar sollukiraar: itho, naan intha sthalaththinmael oru pollaappai varappannnuvaen; athaik kaetkira yaavarutaiya kaathukalilum athu thoniththukkonntirukkum. And say, Hear ye the word of the LORD, O kings of Judah, and inhabitants of Jerusalem; Thus saith the LORD of hosts, the God of Israel; Behold, I will bring evil upon this place, the which whosoever heareth, his ears shall tingle.

4 Avarkal ennai vittuvittu, intha sthalaththai anniya sthalamaakki, thaangalum, thangal pithaakkalum, yoothaavin raajaakkalum, ariyaathiruntha anniya thaevarkalukku athilae thoopangaatti, intha sthalaththaik kuttamillaathavarkalin iraththaththinaalae nirappinapatiyinaalum, Because they have forsaken me, and have estranged this place, and have burned incense in it unto other gods, whom neither they nor their fathers have known, nor the kings of Judah, and have filled this place with the blood of innocents;

5 Thangal pillaikalaip paakaalukkuth thakanapalikalaakath thakanikkumpati paakaalin maetaikalaik kattinapatiyinaalum ippativarappannnuvaen; ivaikalai naan karpiththathumillai sonnathumillai, ivaikal en iruthayaththil thontinathumillai. They have built also the high places of Baal, to burn their sons with fire for burnt offerings unto Baal, which I commanded not, nor spake it, neither came it into my mind:

6 Aakaiyaal itho, naatkalvarum, appoluthu intha sthalam thoppaeththentum, innomutaiya kumaaranin pallaththaakkentum inich sollappadaamal, sangaarappallaththaakkentu seޠβ்lappadum. Therefore, behold, the days come, saith the LORD, that this place shall no more be called Tophet, nor The valley of the son of Hinnom, but The valley of slaughter.

7 AppaƠξluthu naan Ϡςthaavukkum eruΚlaemukkum koàύtiruntha aalosanaiyai intha sthalaththilae veraுmaiyaakki avarkal saththurukkalukku munpaaka avarkalaip pattayaththinaalum, avarkal piraananai vaangaththaedukiravarkalin kaiyinaalum vilappannnni, avarkal piraethangalai aakaayaththup paravaikalukkum, poomiyin mirukangalukkum iraiyaakakkoduththu, And I will make void the counsel of Judah and Jerusalem in this place; and I will cause them to fall by the sword before their enemies, and by the hands of them that seek their lives: and their carcases will I give to be meat for the fowls of the heaven, and for the beasts of the earth.

8 Intha nakaraththaip paalaakkavum, koochchalittu ninthikkira ninthaiyaakavum vaippaen; athaik kadanthupokiravan evanum piramiththu, athin ellaa vaathaikalinimiththamum eesaliduvaan. And I will make this city desolate, and an hissing; every one that passeth thereby shall be astonished and hiss because of all the plagues thereof.

9 Avarkalutaiya saththurukkalum avarkal piraananai vaangath thaedukiravarkalum, avarkalai iraுkappitikkappokira muttikkaiyilum idukkaththilum, naan avarkalaith thangal kumaararin maamsaththaiyum thangal kumaaraththikalin maamsaththaiyum thinnappannnuvaen; avanavan thanakku aduththavanutaiya maamsaththaith thinpaan entu Karththar sollukiraar entu nee solli, And I will cause them to eat the flesh of their sons and the flesh of their daughters, and they shall eat every one the flesh of his friend in the siege and straitness, wherewith their enemies, and they that seek their lives, shall straiten them.

10 Unnotaekooda vantha manusharutaiya kannkalukku munpaaka anthak kalasaththai utaiththuppottu, Then shalt thou break the bottle in the sight of the men that go with thee,

11 Avarkalai Nnokki: thirumpach seppanidappadak koodaatha kuyavanutaiya mannpaanndaththai utaiththuppottavannnamaaka naan intha janaththaiyum intha nakaraththaiyum utaiththuppoduvaen; puthaikkiratharku idamillaathathinaal thoppaeththilae savangalaip puthaippaarkalentu senaikalin Karththar sollukiraar. And shalt say unto them, Thus saith the LORD of hosts; Even so will I break this people and this city, as one breaketh a potter's vessel, that cannot be made whole again: and they shall bury them in Tophet, till there be no place to bury.

12 Ivvithamaaka naan intha sthalaththukkum ithin kutikalukkum seythu, intha nakaraththaith thoppaeththukkuch sariyaakkuvaen. Thus will I do unto this place, saith the LORD, and to the inhabitants thereof, and even make this city as Tophet:

13 Entha veedukalinmael vaanaththin sakala senaikkum thoopangaatti anniyathaevarkalukkup paanapalikalai vaarththaarkalo, antha veedukalaakiya erusalaemin veedukalum yoothaavutaiya raajaavin veedukalum thoppaeth enkira sthalaththaippol theettuppattavaikalaay irukkumentu Karththar sollukiraar entu sol entar. And the houses of Jerusalem, and the houses of the kings of Judah, shall be defiled as the place of Tophet, because of all the houses upon whose roofs they have burned incense unto all the host of heaven, and have poured out drink offerings unto other gods.

14 Pinpu eraemiyaa, Karththar thannaith theerkkatharisananjaொlla anuppina thoppaeththiliruththu vanthu, karththarutaiya aalayaththin piraakaaraththilae nintukonndu, ellaa janangalaiyum paarththu: Then came Jeremiah from Tophet, whither the LORD had sent him to prophesy; and he stood in the court of the LORD's house; and said to all the people,

15 Itho, neengal en vaarththaikalaik kaelaathapatikku ungal kaluththaik katinappaduththinapatiyinaal naan intha nakaraththukku virothamaaych sonna ellaath theengaiyum ithinmaelum itharkaduththa pattanangalinmaelum varappannnuvaen entu isravaelin thaevanaakiya senaikalin Karththar sollukiraar entan. Thus saith the LORD of hosts, the God of Israel; Behold, I will bring upon this city and upon all her towns all the evil that I have pronounced against it, because they have hardened their necks, that they might not hear my words.