Joel 1 in Tamil

1 பெத்துவேலின் குமாரனாகிய யோவேலுக்கு உண்டான கர்த்தருடைய வசனம். The word of the LORD that came to Joel the son of Pethuel.

2 முதியோரே, இதைக் கேளுங்கள்; தேசத்தின் சகல குடிகளே, செவிகொடுங்கள்; உங்கள் நாட்களிலாவது உங்கள் பிதாக்களின் நாட்களிலாவது இப்படிப்பட்டது சம்பவித்ததுண்டா? Hear this, ye old men, and give ear, all ye inhabitants of the land. Hath this been in your days, or even in the days of your fathers?

3 இதின் செய்தியை உங்கள் பிள்ளைகளுக்குத் தெரிவியுங்கள்; இதை உங்கள் பிள்ளைகள் தங்கள் பிள்ளைகளுக்கும், அவர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளுக்கும் சந்ததியாருக்கும் தெரிவிக்கக்கடவர்கள். Tell ye your children of it, and let your children tell their children, and their children another generation.

4 பச்சைப்புழு விட்டதை வெட்டுக்கிளி தின்றது; வெட்டுக்கிளி விட்டதைப் பச்சைக்கிளி தின்றது; பச்சைக்கிளி விட்டதை முசுக்கட்டைப்பூச்சி தின்றது. That which the palmerworm hath left hath the locust eaten; and that which the locust hath left hath the cankerworm eaten; and that which the cankerworm hath left hath the caterpiller eaten.

5 வெறியரே விழித்து எழுங்கள்; திராட்சரசம் குடிக்கிற சகல ஜனங்களே, புது திராட்சரசத்தினிமித்தம் அலறுங்கள்; அது உங்கள் வாயினின்று விலக்கப்பட்டது. Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth.

6 எண்ணிமுடியாத ஒரு பலத்த ஜாதி உன் தேசத்தின்மேல் வருகிறது; அதின் பற்கள் சிங்கத்தின் பற்கள்; துஷ்ட சிங்கத்தின் கடைவாய்ப்பற்கள் அதற்கு உண்டு. For a nation is come up upon my land, strong, and without number, whose teeth are the teeth of a lion, and he hath the cheek teeth of a great lion.

7 என் திராட்சச்செடியை அழித்து, என் அத்திமரத்தை உரித்து, அதின் பட்டையை முற்றிலும் தின்றுபோட்டது; அதின் கிளைகள் வெண்மையாற்று. He hath laid my vine waste, and barked my fig tree: he hath made it clean bare, and cast it away; the branches thereof are made white.

8 தன் பாலியவயதின் புருஷனுக்காக இரட்டுடுத்தியிருக்கிற பெண்ணைப்போலப் புலம்பு. Lament like a virgin girded with sackcloth for the husband of her youth.

9 போஜனபலியும் பானபலியும் கர்த்தருடைய ஆலயத்தை விட்டு அற்றுப்போயின; கர்த்தரின் ஊழியக்காரராகிய ஆசாரியர்கள் துக்கிக்கிறார்கள். The meat offering and the drink offering is cut off from the house of the LORD; the priests, the LORD's ministers, mourn.

10 வயல்வெளி பாழாயிற்று, பூமி துக்கங்கொண்டாடுகிறது; விளைச்சல் அழிக்கப்பட்டது; புது திராட்சரசம் வற்றிப்போயிற்று; எண்ணெய் மாண்டுபோயிற்று. The field is wasted, the land mourneth; for the corn is wasted: the new wine is dried up, the oil languisheth.

11 பயிரிடுங் குடிகளே, வெட்கப்படுங்கள்; கோதுமையும் வாற்கோதுமையும் இல்லாமற்போயிற்று; திராட்சத்தோட்டக்காரரே, அலறுங்கள்; வயல்வெளியின் அறுப்பு அழிந்துபோயிற்று. Be ye ashamed, O ye husbandmen; howl, O ye vinedressers, for the wheat and for the barley; because the harvest of the field is perished.

12 திராட்சச்செடி வதங்கி, அத்திமரம் சாரமற்றுப்போகிறது; மாதளை, பேரீச்சம், கிச்சலி முதலிய வெளியின் செடிகள் எல்லாம் வாடிப்போயின; சந்தோஷம் மனுபுத்திரரைவிட்டு ஒழிந்துபோயிற்று The vine is dried up, and the fig tree languisheth; the pomegranate tree, the palm tree also, and the apple tree, even all the trees of the field, are withered: because joy is withered away from the sons of men.

13 ஆசாரியர்களே, இரட்டுடுத்திப் புலம்புங்கள்; பலிபீடத்தின் பணிவிடைக்காரரே, அலறுங்கள்; என் தேவனுடைய தொண்டரே, நீங்கள் உள்ளே பிரவேசித்து இரட்டுடுத்தவர்களாய் இராத்தங்குங்கள். உங்கள் தேவனுடைய ஆலயத்தில் போஜனபலியும் பானபலியும் செலுத்தப்படாமல் நிறுத்தப்பட்டது. Gird yourselves, and lament, ye priests: howl, ye ministers of the altar: come, lie all night in sackcloth, ye ministers of my God: for the meat offering and the drink offering is withholden from the house of your God.

14 பரிசுத்த உபவாசநாளை நியமியுங்கள்; விசேஷித்த ஆசரிப்பைக் கூறுங்கள்; மூப்பரையும் தேசத்தின் எல்லாக்குடிகளையும் உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரின் ஆலயத்திலே கூடிவரச்செய்து கர்த்தரை நோக்கிக் கூப்பிடுங்கள். Sanctify ye a fast, call a solemn assembly, gather the elders and all the inhabitants of the land into the house of the LORD your God, and cry unto the LORD,

15 அந்த நாளினிமித்தம் ஐயோ! கர்த்தருடைய நாள் சமீபமாயிருக்கிறது; அது சங்காரம்போல சர்வவல்லவரிடத்திலிருந்து வருகிறது. Alas for the day! for the day of the LORD is at hand, and as a destruction from the Almighty shall it come.

16 நம்முடைய கண்களைவிட்டு ஆகாரமும், நம்முடைய தேவனின் ஆலயத்தைவிட்டுச் சந்தோஷமும், மகிழ்ச்சியும் நீக்கப்படவில்லையோ? Is not the meat cut off before our eyes, yea, joy and gladness from the house of our God?

17 விதையானது மண்கட்டிகளின்கீழ் மக்கிப்போயிற்று; பயிர் தீய்ந்துபோகிறதினால் பண்டசாலைகள் பாழாகிக் களஞ்சியங்கள் இடிந்துபோயின. The seed is rotten under their clods, the garners are laid desolate, the barns are broken down; for the corn is withered.

18 மிருகங்கள் எவ்வளவாய்த் தவிக்கிறது; மாட்டுமந்தைகள் தங்களுக்கு மேய்ச்சல் இல்லாததினால் கலங்குகிறது; ஆட்டு மந்தைகளும் சேதமாய்ப்போயிற்று. How do the beasts groan! the herds of cattle are perplexed, because they have no pasture; yea, the flocks of sheep are made desolate.

19 கர்த்தாவே, உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன்; அக்கினி வனாந்தரத்தின் மேய்ச்சல்களைப் பட்சித்து, ஜுவாலை வெளியின் விருட்சங்களையெல்லாம் எரித்துப்போடுகிறது. O LORD, to thee will I cry: for the fire hath devoured the pastures of the wilderness, and the flame hath burned all the trees of the field.

20 வெளியின் மிருகங்களும் உம்மை நோக்கிக் கதறுகிறது; நதிகளில் தண்ணீரெல்லாம் வற்றிப்போயிற்று; அக்கினி வனாந்தரத்தின் மேய்ச்சல்களைப் பட்சித்துப்போட்டது. The beasts of the field cry also unto thee: for the rivers of waters are dried up, and the fire hath devoured the pastures of the wilderness.

1 Peththuvaelin kumaaranaakiya yovaelukku unndaana karththarutaiya vasanam. The word of the LORD that came to Joel the son of Pethuel.

2 Muthiyorae, ithaik kaelungal; thaesaththin sakala kutikalae, sevikodungal; ungal naatkalilaavathu ungal pithaakkalin naatkalilaavathu ippatippattathu sampaviththathunndaa? Hear this, ye old men, and give ear, all ye inhabitants of the land. Hath this been in your days, or even in the days of your fathers?

3 Ithin seythiyai ungal pillaikalukkuth theriviyungal; ithai ungal pillaikal thangal pillaikalukkum, avarkal thangal pillaikalukkum santhathiyaarukkum therivikkakkadavarkal. Tell ye your children of it, and let your children tell their children, and their children another generation.

4 Pachchaைppulu vittathai vettukkili thintathu; vettukkili vittathaip pachchaைkkili thintathu; pachchaைkkili vittathai musukkattaைppoochchi thintathu. That which the palmerworm hath left hath the locust eaten; and that which the locust hath left hath the cankerworm eaten; and that which the cankerworm hath left hath the caterpiller eaten.

5 Veriyarae viliththu elungal; thiraatcharasam kutikkira sakala janangalae, puthu thiraatcharasaththinimiththam alaraுngal; athu ungal vaayinintu vilakkappattathu. Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth.

6 Ennnnimutiyaatha oru palaththa jaathi un thaesaththinmael varukirathu; athin parkal singaththin parkal; thushda singaththin kataivaaypparkal atharku unndu. For a nation is come up upon my land, strong, and without number, whose teeth are the teeth of a lion, and he hath the cheek teeth of a great lion.

7 En thiraatchachchetiyai aliththu, en aththimaraththai uriththu, athin pattaைyai muttilum thintupottathu; athin kilaikal vennmaiyaattaு. He hath laid my vine waste, and barked my fig tree: he hath made it clean bare, and cast it away; the branches thereof are made white.

8 Than paaliyavayathin purushanukkaaka irattuduththiyirukkira pennnnaippolap pulampu. Lament like a virgin girded with sackcloth for the husband of her youth.

9 Pojanapaliyum paanapaliyum karththarutaiya aalayaththai vittu attaுppoyina; karththarin ooliyakkaararaakiya aasaariyarkal thukkikkiraarkal. The meat offering and the drink offering is cut off from the house of the LORD; the priests, the LORD's ministers, mourn.

10 Vayalveli paalaayittaு, poomi thukkangaொnndaadukirathu; vilaichchal alikkappattathu; puthu thiraatcharasam vattippoyittaு; ennnney maanndupoyittaு. The field is wasted, the land mourneth; for the corn is wasted: the new wine is dried up, the oil languisheth.

11 Payiridung kutikalae, vetkappadungal; kothumaiyum vaarkothumaiyum illaamarpoyittaு; thiraatchaththottakkaararae, alaraுngal; vayalveliyin araுppu alinthupoyittaு. Be ye ashamed, O ye husbandmen; howl, O ye vinedressers, for the wheat and for the barley; because the harvest of the field is perished.

12 Thiraatchachcheti vathangi, aththimaram saaramattaுppokirathu; maathalai, paereechcham, kichchali muthaliya veliyin setikal ellaam vaatippoyina; santhosham manupuththiraraivittu olinthupoyittaு The vine is dried up, and the fig tree languisheth; the pomegranate tree, the palm tree also, and the apple tree, even all the trees of the field, are withered: because joy is withered away from the sons of men.

13 Aasaariyarkalae, irattuduththip pulampungal; palipeedaththin pannivitaikkaararae, alaraுngal; en thaevanutaiya thonndarae, neengal ullae piravaesiththu irattuduththavarkalaay iraaththangungal. Ungal thaevanutaiya aalayaththil pojanapaliyum paanapaliyum seluththappadaamal niraுththappattathu. Gird yourselves, and lament, ye priests: howl, ye ministers of the altar: come, lie all night in sackcloth, ye ministers of my God: for the meat offering and the drink offering is withholden from the house of your God.

14 Parisuththa upavaasanaalai niyamiyungal; viseshiththa aasarippaik kooraுngal; moopparaiyum thaesaththin ellaakkutikalaiyum ungal thaevanaakiya karththarin aalayaththilae kootivarachcheythu karththarai Nnokkik kooppidungal. Sanctify ye a fast, call a solemn assembly, gather the elders and all the inhabitants of the land into the house of the LORD your God, and cry unto the LORD,

15 Antha naalinimiththam aiyo! Karththarutaiya naal sameepamaayirukkirathu; athu sangaarampola sarvavallavaridaththilirunthu varukirathu. Alas for the day! for the day of the LORD is at hand, and as a destruction from the Almighty shall it come.

16 Nammutaiya kannkalaivittu aakaaramum, nammutaiya thaevanin aalayaththaivittuch santhoshamum, makilchchiyum neekkappadavillaiyo? Is not the meat cut off before our eyes, yea, joy and gladness from the house of our God?

17 Vithaiyaanathu mannkattikalingeel makkippoyittaு; payir theeynthupokirathinaal panndasaalaikal paalaakik kalanjiyangal itinthupoyina. The seed is rotten under their clods, the garners are laid desolate, the barns are broken down; for the corn is withered.

18 Mirukangal evvalavaayth thavikkirathu; maattumanthaikal thangalukku maeychchal illaathathinaal kalangukirathu; aattu manthaikalum sethamaayppoyittaு. How do the beasts groan! the herds of cattle are perplexed, because they have no pasture; yea, the flocks of sheep are made desolate.

19 Karththaavae, ummai Nnokkik kooppidukiraேn; akkini vanaantharaththin maeychchalkalaip patchiththu, juvaalai veliyin virutchangalaiyellaam eriththuppodukirathu. O LORD, to thee will I cry: for the fire hath devoured the pastures of the wilderness, and the flame hath burned all the trees of the field.

20 Veliyin mirukangalum ummai Nnokkik katharaுkirathu; nathikalil thannnneerellaam vattippoyittaு; akkini vanaantharaththin maeychchalkalaip patchiththuppottathu. The beasts of the field cry also unto thee: for the rivers of waters are dried up, and the fire hath devoured the pastures of the wilderness.