Zechariah 5 in Tamil

1 நான் திரும்பவும் என் கண்களை ஏறெடுத்துப் பார்க்கையில், இதோ, பறக்கிற ஒரு புஸ்தகச்சுருளைக் கண்டேன். Then I turned, and lifted up mine eyes, and looked, and behold a flying roll.

2 தூதன்; நீ காண்கிறது என்னவென்று கேட்டார்; பறக்கிற ஒரு புஸ்தகச்சுருளைக் காண்கிறேன், அதின் நீளம் இருபது முழமும் அதின் அகலம் பத்துமுழமுமாயிருக்கிறது என்றேன். And he said unto me, What seest thou? And I answered, I see a flying roll; the length thereof is twenty cubits, and the breadth thereof ten cubits.

3 அப்பொழுது அவர்: இது பூமியின்மீதெங்கும் புறப்பட்டுப்போகிற சாபம்; எந்தத் திருடனும் அதின் ஒரு புறத்திலிருக்கிறதின்படியே அழிக்கப்பட்டுப்போவான்; ஆணையிடுகிற எவனும், அதின் மறுபுறத்தில் இருக்கிறதின்படியே அழிக்கப்பட்டுப்போவான். Then said he unto me, This is the curse that goeth forth over the face of the whole earth: for every one that stealeth shall be cut off as on this side according to it; and every one that sweareth shall be cut off as on that side according to it.

4 அது திருடன் வீட்டிலும், என் நாமத்தைக்கொண்டு பொய்யாணையிடுகிறவன் வீட்டிலும் வந்து, அவனவன்வீட்டின் நடுவிலே தங்கி, அதை அதின் மரங்களோடும் அதின் கல்லுகளோடுங்கூட நிர்மூலமாக்கும்படி அதைப் புறப்பட்டுப்போகப்பண்ணுவேன் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார் என்றார். I will bring it forth, saith the LORD of hosts, and it shall enter into the house of the thief, and into the house of him that sweareth falsely by my name: and it shall remain in the midst of his house, and shall consume it with the timber thereof and the stones thereof.

5 பின்பு என்னோடே பேசின தூதன் வெளியே வந்து என்னை நோக்கி: நீ உன் கண்களை ஏறெடுத்து புறப்பட்டுவருகிறதை என்னவென்று பார் என்றார். Then the angel that talked with me went forth, and said unto me, Lift up now thine eyes, and see what is this that goeth forth.

6 அது என்னவென்று கேட்டேன்; அதற்கு அவர்: அது புறப்பட்டுவருகிறதாகிய ஒரு மரக்கால் என்றார். பின்னும் அவர் பூமியெங்கும் இதுதான் அவர்களுடைய கண்ணோக்கம் என்றார். And I said, What is it? And he said, This is an ephah that goeth forth. He said moreover, This is their resemblance through all the earth.

7 இதோ ஒரு தாலந்து நிறையான ஈயமூடி தூக்கிவரப்பட்டது; மரக்காலின் நடுவிலே ஒரு ஸ்திரீ உட்கார்ந்திருந்தாள். And, behold, there was lifted up a talent of lead: and this is a woman that sitteth in the midst of the ephah.

8 அப்பொழுது அவர்: இவள் அக்கிரமக்காரி என்று சொல்லி, அவளை மரக்காலுக்குள்ளே தள்ளி ஈயக்கட்டியை அதின் வாயிலே போட்டார். And he said, This is wickedness. And he cast it into the midst of the ephah; and he cast the weight of lead upon the mouth thereof.

9 அப்பொழுது நான் என் கண்களை ஏறெடுத்து, இதோ, புறப்பட்டுவருகிற இரண்டு ஸ்திரீகளைக் கண்டேன்; அவர்களுக்கு நாரையின் செட்டைகளுக்கொத்த செட்டைகள் இருந்தது; அவர்கள் செட்டைகளில் காற்றிருந்தது; இவர்கள் மரக்காலை பூமிக்கும் வானத்துக்கும் நடுவாய்த் தூக்கிக்கொண்டு போனார்கள். Then lifted I up mine eyes, and looked, and, behold, there came out two women, and the wind was in their wings; for they had wings like the wings of a stork: and they lifted up the ephah between the earth and the heaven.

10 நான் என்னோடே பேசின தூதனை நோக்கி: இவர்கள் மரக்காலை எங்கே கொண்டுபோகிறார்கள் என்று கேட்டேன். Then said I to the angel that talked with me, Whither do these bear the ephah?

11 அதற்கு அவர் சிநெயார் தேசத்திலே அதற்கு ஒரு வீட்டைக் கட்டும்படிக்கு அதைக் கொண்டுபோகிறார்கள்; அங்கே அது ஸ்தாபிக்கப்பட்டு, தன் நிலையிலே வைக்கப்படும் என்றார். And he said unto me, To build it an house in the land of Shinar: and it shall be established, and set there upon her own base.

1 Naan thirumpavum en kannkalai aeraெduththup paarkkaiyil, itho, parakkira oru pusthakachchurulaik kanntaen. Then I turned, and lifted up mine eyes, and looked, and behold a flying roll.

2 Thoothan; nee kaannkirathu ennaventu kaettar; parakkira oru pusthakachchurulaik kaannkiraேn, athin neelam irupathu mulamum athin akalam paththumulamumaayirukkirathu enten. And he said unto me, What seest thou? And I answered, I see a flying roll; the length thereof is twenty cubits, and the breadth thereof ten cubits.

3 Appoluthu avar: ithu poomiyinmeethengum purappattuppokira saapam; enthath thirudanum athin oru puraththilirukkirathinpatiyae alikkappattuppovaan; aannaiyidukira evanum, athin maraுpuraththil irukkirathinpatiyae alikkappattuppovaan. Then said he unto me, This is the curse that goeth forth over the face of the whole earth: for every one that stealeth shall be cut off as on this side according to it; and every one that sweareth shall be cut off as on that side according to it.

4 Athu thirudan veettilum, en naamaththaikkonndu poyyaannaiyidukiravan veettilum vanthu, avanavanveettin naduvilae thangi, athai athin marangalodum athin kallukalodungaூda nirmoolamaakkumpati athaip purappattuppokappannnuvaen entu senaikalin Karththar sollukiraar entar. I will bring it forth, saith the LORD of hosts, and it shall enter into the house of the thief, and into the house of him that sweareth falsely by my name: and it shall remain in the midst of his house, and shall consume it with the timber thereof and the stones thereof.

5 Pinpu ennotae paesina thoothan veliyae vanthu ennai Nnokki: nee un kannkalai aeraெduththu purappattuvarukirathai ennaventu paar entar. Then the angel that talked with me went forth, and said unto me, Lift up now thine eyes, and see what is this that goeth forth.

6 Athu ennaventu kaettaேn; atharku avar: athu purappattuvarukirathaakiya oru marakkaal entar. Pinnum avar poomiyengum ithuthaan avarkalutaiya kannnnokkam entar. And I said, What is it? And he said, This is an ephah that goeth forth. He said moreover, This is their resemblance through all the earth.

7 Itho oru thaalanthu niraiyaana eeyamooti thookkivarappattathu; marakkaalin naduvilae oru sthiree utkaarnthirunthaal. And, behold, there was lifted up a talent of lead: and this is a woman that sitteth in the midst of the ephah.

8 Appoluthu avar: ival akkiramakkaari entu solli, avalai marakkaalukkullae thalli eeyakkattiyai athin vaayilae pottar. And he said, This is wickedness. And he cast it into the midst of the ephah; and he cast the weight of lead upon the mouth thereof.

9 Appoluthu naan en kannkalai aeraெduththu, itho, purappattuvarukira iranndu sthireekalaik kanntaen; avarkalukku naaraiyin settaைkalukkoththa settaைkal irunthathu; avarkal settaைkalil kaattirunthathu; ivarkal marakkaalai poomikkum vaanaththukkum naduvaayth thookkikkonndu ponaarkal. Then lifted I up mine eyes, and looked, and, behold, there came out two women, and the wind was in their wings; for they had wings like the wings of a stork: and they lifted up the ephah between the earth and the heaven.

10 Naan ennotae paesina thoothanai Nnokki: ivarkal marakkaalai engae konndupokiraarkal entu kaettaேn. Then said I to the angel that talked with me, Whither do these bear the ephah?

11 Atharku avar sineyaar thaesaththilae atharku oru veettaைk kattumpatikku athaik konndupokiraarkal; angae athu sthaapikkappattu, than nilaiyilae vaikkappadum entar. And he said unto me, To build it an house in the land of Shinar: and it shall be established, and set there upon her own base.