Ezekiel 2 in Tamil

1 அவர் என்னை நோக்கி: மனுபுத்திரனே, உன் காலுூன்றி நில்; உன்னுடனே பேசுவேன் என்றார். And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee.

2 இப்படி அவர் என்னோடே பேசும்போது, ஆவி எனக்குள் வந்து, என்னைக் காலுூன்றி நிற்கும்படி செய்தது; அப்பொழுது அவர் என்னுடனே பேசுகிறதைக் கேட்டேன். And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me.

3 அவர் என்னை நோக்கி: மனுபுத்திரனே, எனக்கு விரோதமாய் எழும்பின கலகக்கார ஜாதியாகிய இஸ்ரவேல் புத்திரரிடத்திற்கு நான் உன்னை அனுப்புகிறேன்; அவர்களும் அவர்கள் பிதாக்களும் இந்நாள்வரைக்கும் எனக்கு விரோதமாய்த் துரோகஞ்செய்தார்கள். And he said unto me, Son of man, I send thee to the children of Israel, to a rebellious nation that hath rebelled against me: they and their fathers have transgressed against me, even unto this very day.

4 அவர்கள் கடினமுகமும் முரட்டாட்ட இருதயமுமுள்ள புத்திரர்; அவர்களிடத்திற்கு நான் உன்னை அனுப்புகின்றேன்; கர்த்தராகிய ஆண்டவர் இன்னின்னதை உரைக்கிறார் என்று அவர்களோடே சொல்லு. For they are impudent children and stiffhearted. I do send thee unto them; and thou shalt say unto them, Thus saith the Lord GOD.

5 கலகவீட்டாரகிய அவர்கள் கேட்டாலும் சரி, கேளாவிட்டாலும் சரி, தங்களுக்குள்ளே ஒரு தீர்க்கதரிசி உண்டென்கிறதை அவர்கள் அறியவேண்டும். And they, whether they will hear, or whether they will forbear, (for they are a rebellious house,) yet shall know that there hath been a prophet among them.

6 மனுபுத்திரனே; நீ அவர்களுக்குப் பயப்படவேண்டாம்; அவர்கள் வார்த்தைகளுக்கும் அஞ்சவேண்டாம்; நெரிஞ்சில்களுக்குள்ளும் முள்ளுகளுக்குள்ளும் நீ தங்கியிருந்தாலும், நீ அவர்கள் வார்த்தைகளுக்குப் பயப்படாமலும் அவர்கள் முகத்துக்குக் கலங்காமலுமிரு; அவர்கள் கலகவீட்டார். And thou, son of man, be not afraid of them, neither be afraid of their words, though briers and thorns be with thee, and thou dost dwell among scorpions: be not afraid of their words, nor be dismayed at their looks, though they be a rebellious house.

7 கலகக்காரராகிய அவர்கள் கேட்டாலும் சரி, கேளாவிட்டாலும் சரி, நீ என் வார்த்தைகளை அவர்களுக்குச் சொல்லு. And thou shalt speak my words unto them, whether they will hear, or whether they will forbear: for they are most rebellious.

8 மனுபுத்திரனே, நீ அந்தக் கலகவீட்டாரைப்போலக் கலகக்காரனாயிராமல், நான் உன்னோடே சொல்லுகிறதைக் கேள்; உன் வாயைத் திறந்து நான் உனக்குக் கொடுக்கிறதைப் புசி என்றார். But thou, son of man, hear what I say unto thee; Be not thou rebellious like that rebellious house: open thy mouth, and eat that I give thee.

9 அப்பொழுது இதோ, என்னிடத்திற்கு நீட்டப்பட்ட ஒரு கையைக் கண்டேன்; அந்தக் கையிலே ஒரு புஸ்தகச் சுருள் இருந்தது. And when I looked, behold, an hand was sent unto me; and, lo, a roll of a book was therein;

10 அவர் அதை எனக்குமுன்பாக விரித்தார்; அதில் உள்ளும் புறம்பும் எழுதப்பட்டிருந்தது; அதிலே புலம்பல்களும், தவிப்பும், ஐயோ என்பதும் எழுதியிருந்தது. And he spread it before me; and it was written within and without: and there was written therein lamentations, and mourning, and woe.

1 Avar ennai Nnokki: manupuththiranae, un kaaluூnti nil; unnudanae paesuvaen entar. And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee.

2 Ippati avar ennotae paesumpothu, aavi enakkul vanthu, ennaik kaaluூnti nirkumpati seythathu; appoluthu avar ennudanae paesukirathaik kaettaேn. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me.

3 Avar ennai Nnokki: manupuththiranae, enakku virothamaay elumpina kalakakkaara jaathiyaakiya Israel puththiraridaththirku naan unnai anuppukiraேn; avarkalum avarkal pithaakkalum innaalvaraikkum enakku virothamaayth thurokanjaெythaarkal. And he said unto me, Son of man, I send thee to the children of Israel, to a rebellious nation that hath rebelled against me: they and their fathers have transgressed against me, even unto this very day.

4 Avarkal katinamukamum murattatta iruthayamumulla puththirar; avarkalidaththirku naan unnai anuppukinten; karththaraakiya aanndavar inninnathai uraikkiraar entu avarkalotae sollu. For they are impudent children and stiffhearted. I do send thee unto them; and thou shalt say unto them, Thus saith the Lord GOD.

5 Kalakaveettarakiya avarkal kaettalum sari, kaelaavittalum sari, thangalukkullae oru theerkkatharisi unndenkirathai avarkal ariyavaenndum. And they, whether they will hear, or whether they will forbear, (for they are a rebellious house,) yet shall know that there hath been a prophet among them.

6 Manupuththiranae; nee avarkalukkup payappadavaenndaam; avarkal vaarththaikalukkum anjavaenndaam; nerinjilkalukkullum mullukalukkullum nee thangiyirunthaalum, nee avarkal vaarththaikalukkup payappadaamalum avarkal mukaththukkuk kalangaamalumiru; avarkal kalakaveettar. And thou, son of man, be not afraid of them, neither be afraid of their words, though briers and thorns be with thee, and thou dost dwell among scorpions: be not afraid of their words, nor be dismayed at their looks, though they be a rebellious house.

7 Kalakakkaararaakiya avarkal kaettalum sari, kaelaavittalum sari, nee en vaarththaikalai avarkalukkuch sollu. And thou shalt speak my words unto them, whether they will hear, or whether they will forbear: for they are most rebellious.

8 Manupuththiranae, nee anthak kalakaveettaraippolak kalakakkaaranaayiraamal, naan unnotae sollukirathaik kael; un vaayaith thiranthu naan unakkuk kodukkirathaip pusi entar. But thou, son of man, hear what I say unto thee; Be not thou rebellious like that rebellious house: open thy mouth, and eat that I give thee.

9 Appoluthu itho, ennidaththirku neettappatta oru kaiyaik kanntaen; anthak kaiyilae oru pusthakach surul irunthathu. And when I looked, behold, an hand was sent unto me; and, lo, a roll of a book was therein;

10 Avar athai enakkumunpaaka viriththaar; athil ullum purampum eluthappattirunthathu; athilae pulampalkalum, thavippum, aiyo enpathum eluthiyirunthathu. And he spread it before me; and it was written within and without: and there was written therein lamentations, and mourning, and woe.