Ezekiel 35 in Tamil

1 கர்த்தருடைய வார்த்தை எனக்கு உண்டாகி, அவர்: Moreover the word of the LORD came unto me, saying,

2 மனுபுத்திரனே, நீ உன் முகத்தை சேயீர்மலைக்கு நேராகத் திருப்பி அதற்கு விரோதமாகத் தீர்க்கதரிசனம் உரைத்து, Son of man, set thy face against mount Seir, and prophesy against it,

3 அதற்குச் சொல்லவேண்டியது என்னவென்றால்: கர்த்தராகிய ஆண்டவர் உரைக்கிறார், சேயீர்மலையே, இதோ, நான் உனக்கு விரோதமாக வந்து, என் கையை உனக்கு விரோதமாகநீட்டி, உன்னைப் பாழும் அவாந்தரவெளியுமாக்குவேன். And say unto it, Thus saith the Lord GOD; Behold, O mount Seir, I am against thee, and I will stretch out mine hand against thee, and I will make thee most desolate.

4 உன் பட்டணங்களை, வனாந்தரமாக்கிப்போடுவேன்; நீ பாழாய்ப்போவாய்; நான் கர்த்தர் என்று அறிந்துகொள்வாய். I will lay thy cities waste, and thou shalt be desolate, and thou shalt know that I am the LORD.

5 நீ பழைய பகையை வைத்து இஸ்ரவேல் புத்திரருடைய அக்கிரமம் நிறைவேறுகையில் அவர்களுக்கு உண்டான ஆபத்தின் காலத்திலே பட்டயத்தின் கூர்மையினால் அவர்களுடைய இரத்தத்தைச் சிந்தினபடியால், Because thou hast had a perpetual hatred, and hast shed the blood of the children of Israel by the force of the sword in the time of their calamity, in the time that their iniquity had an end:

6 நான் இரத்தப் பழிக்கு உன்னை ஒப்புவிப்பேன்; இரத்தப்பழி உன்னைப் பின்தொடரும் என்று கர்த்தராகிய ஆண்டவராயிருக்கிற நான் என் ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன்; நீ இரத்தத்தை வெறுகாதபடியினால் இரத்தம் பின்தொடரும். Therefore, as I live, saith the Lord GOD, I will prepare thee unto blood, and blood shall pursue thee: sith thou hast not hated blood, even blood shall pursue thee.

7 நான் சேயீர்மலையைப் பாழும் அவாந்தர இடமுமாக்கி, அதிலே போக்குவரவு செய்வார் இல்லாதபடி சங்காரஞ்செய்து, Thus will I make mount Seir most desolate, and cut off from it him that passeth out and him that returneth.

8 அதின் மலைகளைக் கொலையுண்டவர்களாலே நிரப்புவேன்; உன் மேடுகளிலும் உன் பள்ளத்தாக்குகளிலும் உன் எல்லா ஆறுகளிலும் பட்டயத்தால் வெட்டுண்டவர்கள் விழுவார்கள். And I will fill his mountains with his slain men: in thy hills, and in thy valleys, and in all thy rivers, shall they fall that are slain with the sword.

9 நீ என்றைக்கும் அவாந்தரவெளியாயிருக்கும்படி செய்வேன்; உன் பட்டணங்கள் குடியேற்றப்படுவதில்லை; அப்பொழுது நான் கர்த்தர் என்று அறிந்துகொள்வார்கள். I will make thee perpetual desolations, and thy cities shall not return: and ye shall know that I am the LORD.

10 இரண்டு ஜாதிகளும் இரண்டுதேசங்களும் கர்த்தர் வசமாயிருந்தும், அவைகள் என்னுடையவைகளாகும், நான் அவைகளைச் சுதந்தரித்துக்கொள்ளுவேன் என்று நீ சொல்லுகிறபடியினால், Because thou hast said, These two nations and these two countries shall be mine, and we will possess it; whereas the LORD was there:

11 நீ அவர்கள்மேல் வைத்த வர்மத்தினால் செய்த உன் கோபத்துக்குத்தக்கதாகவும், உன் பொறாமைக்குதக்கதாகவும் நான் செய்து, கர்த்தராகிய ஆண்டவராயிருக்கிற நான் உன்னை நியாயந்தீர்க்கும்போது, என்னை அவர்களுக்குள் அதினால் அறியப்பண்ணுவேன் என்று என் ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன். Therefore, as I live, saith the Lord GOD, I will even do according to thine anger, and according to thine envy which thou hast used out of thy hatred against them; and I will make myself known among them, when I have judged thee.

12 இஸ்ரவேலின் மலைகள் பாழாக்கப்பட்டு எங்களுக்கு இரையைாகக் கொடுக்கப்பட்டது என்று, நீ அவைகளுக்கு விரோதமாய்ச் சொன்ன உன் நிந்தனைகளையெல்லாம் கர்த்தராகிய நான் கேட்டேன் என்று அப்பொழுது அறிந்துகொள்வாய். And thou shalt know that I am the LORD, and that I have heard all thy blasphemies which thou hast spoken against the mountains of Israel, saying, They are laid desolate, they are given us to consume.

13 நீங்கள் உங்கள் வாயினால் எனக்குவிரோதமாகப் பெருமைபாராட்டி, எனக்கு விரோதமாக உங்கள் வார்த்தைகளைப் பெருகப்பண்ணினீர்கள்; அதை நான் கேட்டேன். Thus with your mouth ye have boasted against me, and have multiplied your words against me: I have heard them.

14 பூமியெல்லாம் மகிழும்போது நான் உன்னைப் பாழாயிருக்கும்படி செய்வேன் என்று கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறார். Thus saith the Lord GOD; When the whole earth rejoiceth, I will make thee desolate.

15 இஸ்ரவேல் வம்சத்தாரின் சுதந்தரம் பாழாய்ப்போனதைக் கண்டு மகிழ்ந்தாயே, உனக்கும் அப்படியே சம்பவிக்கச்செய்வேன்; சேயீர் மலையே, ஏதோமே, நீ முழுதும் பாழாவாய்; அதினால் நான் கர்த்தர் என்று அறிந்துகொள்வார்களென்று உரைத்தார் என்று சொல்லு. As thou didst rejoice at the inheritance of the house of Israel, because it was desolate, so will I do unto thee: thou shalt be desolate, O mount Seir, and all Idumea, even all of it: and they shall know that I am the LORD.

1 Karththarutaiya vaarththai enakku unndaaki, avar: Moreover the word of the LORD came unto me, saying,

2 Manupuththiranae, nee un mukaththai seyeermalaikku naeraakath thiruppi atharku virothamaakath theerkkatharisanam uraiththu, Son of man, set thy face against mount Seir, and prophesy against it,

3 Atharkuch sollavaenntiyathu ennavental: karththaraakiya aanndavar uraikkiraar, seyeermalaiyae, itho, naan unakku virothamaaka vanthu, en kaiyai unakku virothamaakaneetti, unnaip paalum avaantharaveliyumaakkuvaen. And say unto it, Thus saith the Lord GOD; Behold, O mount Seir, I am against thee, and I will stretch out mine hand against thee, and I will make thee most desolate.

4 Un pattanangalai, vanaantharamaakkippoduvaen; nee paalaayppovaay; naan Karththar entu arinthukolvaay. I will lay thy cities waste, and thou shalt be desolate, and thou shalt know that I am the LORD.

5 Nee palaiya pakaiyai vaiththu Israel puththirarutaiya akkiramam niraivaeraுkaiyil avarkalukku unndaana aapaththin kaalaththilae pattayaththin koormaiyinaal avarkalutaiya iraththaththaich sinthinapatiyaal, Because thou hast had a perpetual hatred, and hast shed the blood of the children of Israel by the force of the sword in the time of their calamity, in the time that their iniquity had an end:

6 Naan iraththap palikku unnai oppuvippaen; iraththappali unnaip pinthodarum entu karththaraakiya aanndavaraayirukkira naan en jeevanaikkonndu sollukiraேn; nee iraththaththai veraுkaathapatiyinaal iraththam pinthodarum. Therefore, as I live, saith the Lord GOD, I will prepare thee unto blood, and blood shall pursue thee: sith thou hast not hated blood, even blood shall pursue thee.

7 Naan seyeermalaiyaip paalum avaanthara idamumaakki, athilae pokkuvaravu seyvaar illaathapati sangaaranjaெythu, Thus will I make mount Seir most desolate, and cut off from it him that passeth out and him that returneth.

8 Athin malaikalaik kolaiyunndavarkalaalae nirappuvaen; un maedukalilum un pallaththaakkukalilum un ellaa aaraுkalilum pattayaththaal vettunndavarkal viluvaarkal. And I will fill his mountains with his slain men: in thy hills, and in thy valleys, and in all thy rivers, shall they fall that are slain with the sword.

9 Nee entaikkum avaantharaveliyaayirukkumpati seyvaen; un pattanangal kutiyaettappaduvathillai; appoluthu naan Karththar entu arinthukolvaarkal. I will make thee perpetual desolations, and thy cities shall not return: and ye shall know that I am the LORD.

10 Iranndu jaathikalum irannduthaesangalum Karththar vasamaayirunthum, avaikal ennutaiyavaikalaakum, naan avaikalaich suthanthariththukkolluvaen entu nee sollukirapatiyinaal, Because thou hast said, These two nations and these two countries shall be mine, and we will possess it; whereas the LORD was there:

11 Nee avarkalmael vaiththa varmaththinaal seytha un kopaththukkuththakkathaakavum, un poraamaikkuthakkathaakavum naan seythu, karththaraakiya aanndavaraayirukkira naan unnai niyaayantheerkkumpothu, ennai avarkalukkul athinaal ariyappannnuvaen entu en jeevanaikkonndu sollukiraேn. Therefore, as I live, saith the Lord GOD, I will even do according to thine anger, and according to thine envy which thou hast used out of thy hatred against them; and I will make myself known among them, when I have judged thee.

12 Isravaelin malaikal paalaakkappattu engalukku iraiyaiாkak kodukkappattathu entu, nee avaikalukku virothamaaych sonna un ninthanaikalaiyellaam karththaraakiya naan kaettaேn entu appoluthu arinthukolvaay. And thou shalt know that I am the LORD, and that I have heard all thy blasphemies which thou hast spoken against the mountains of Israel, saying, They are laid desolate, they are given us to consume.

13 Neengal ungal vaayinaal enakkuvirothamaakap perumaipaaraatti, enakku virothamaaka ungal vaarththaikalaip perukappannnnineerkal; athai naan kaettaேn. Thus with your mouth ye have boasted against me, and have multiplied your words against me: I have heard them.

14 Poomiyellaam makilumpothu naan unnaip paalaayirukkumpati seyvaen entu karththaraakiya aanndavar sollukiraar. Thus saith the Lord GOD; When the whole earth rejoiceth, I will make thee desolate.

15 Israel vamsaththaarin suthantharam paalaaypponathaik kanndu makilnthaayae, unakkum appatiyae sampavikkachcheyvaen; seyeer malaiyae, aethomae, nee muluthum paalaavaay; athinaal naan Karththar entu arinthukolvaarkalentu uraiththaar entu sollu. As thou didst rejoice at the inheritance of the house of Israel, because it was desolate, so will I do unto thee: thou shalt be desolate, O mount Seir, and all Idumea, even all of it: and they shall know that I am the LORD.