Kiristhoorgalae Nam Kartharin - கிறிஸ்தோர்களே நாம் கர்த்தரின்

1.கிறிஸ்தோர்களே, நாம் கர்த்தரின் 1.kiristhorkalae, naam karththarin மா ஆச்சரியமான Maa aachchariyamaana பெரிய உபகாரத்தின் Periya upakaaraththin உயர்த்திக் கேற்றதான Uyarththik kaettathaana மன மகிழ்ச்சியுடனே Mana makilchchiyudanae இருந்து, அதின்பேரிலே Irunthu, athinpaerilae சங்கீதம் பாட வேண்டும். Sangaீtham paada vaenndum. 2.நான் செய்த புண்ணியங்களை 2.naan seytha punnnniyangalai பார்த்தால், அது செல்லாது; Paarththaal, athu sellaathu; என் சுயமாய்த் துர்க் கிரியை En suyamaayth thurk kiriyai ஒழிய நன்றிராது. Oliya nantiraathu. மகாதிகில் எடுத்தது Makaathikil eduththathu நான் செத்து நரகத்துக்கு Naan seththu narakaththukku தள்ளுண்பேனென்று தீர்த்தேன். Thallunnpaenentu theerththaen. 3.இதோ அநாதியாய்ப் பிதா 3.itho anaathiyaayp pithaa என்மேலே அன்பை வைத்து, Enmaelae anpai vaiththu, என் கேட்டை நீக்கத் தம்முட En kaettaை neekkath thammuda இரக்கத்தை நினைத்து, Irakkaththai ninaiththu, யாவற்றிலும் உகந்ததை Yaavattilum ukanthathai பாராமல், இந்தப் பாவியை Paaraamal, inthap paaviyai ரட்சிப்பதற்குத் தந்தார். Ratchippatharkuth thanthaar. 4.ஒன்றான மைந்தனுடனே, 4.ontana mainthanudanae, இரங்கக் காலமாமே, Irangak kaalamaamae, என் நஞ்சின் நேச கிரீடமே, En nanjin naesa kireedamae, போய் ஏழையை நீர்தாமே Poy aelaiyai neerthaamae மீட்டவன் ஆக்கினைகளை Meettavan aakkinaikalai சுமந்தும்மோடே அவனை Sumanthummotae avanai வாழ்வியும் என்று சொன்னார். Vaalviyum entu sonnaar. 5.அட்சணமே என்னண்டையில் 5.atchanamae ennanntaiyil திவ்விய மைந்தன் வந்தார்; Thivviya mainthan vanthaar; ஓர் கன்னிகையின் கர்ப்பத்தில் Or kannikaiyin karppaththil என் ஜென்மமாய்ப் பிறந்தார்; En jenmamaayp piranthaar; தெய்வீக ஜோதியை நன்றாய் Theyveeka jothiyai nantay மறைத்து, ஏழை ரூபமாய் Maraiththu, aelai roopamaay திரிந்தார், பேயை வெல்ல. Thirinthaar, paeyai vella. 6.என்னோடே அவர் சொன்னது, 6.ennotae avar sonnathu, அஞ்சாதே, நான் முன்நிற்பேன்; Anjaathae, naan munnirpaen; நீ என்னைப் பற்றிக்கொண்டிரு, Nee ennaip pattikkonntiru, நீ தப்ப நான் மரித்தேன்; Nee thappa naan mariththaen; உன் சொந்தம் நான், என் சொந்தம் நீ Un sontham naan, en sontham nee நீ என்னில் பக்தியாய்த் தரி Nee ennil pakthiyaayth thari அப்போதென்றும் பிரியோம். Appothentum piriyom. 7. கொலையுண்டேன், என் ரத்தமும் 7. Kolaiyunntaen, en raththamum சிந்துண்டு செலவாகும்; Sinthunndu selavaakum; இப்பாடுகள் அனைத்தையும் Ippaadukal anaiththaiyum நீ பற்று, உனக்காகும்; Nee pattaு, unakkaakum; உன் பாவத்தைச் சுமக்கிறேன்; Un paavaththaich sumakkiraேn; உன் சாவை நான் விழுங்குவேன், Un saavai naan vilunguvaen, என் நீதியால் பிழைப்பாய். En neethiyaal pilaippaay. 8. பரத்தில் என் பிதாவண்டை 8. Paraththil en pithaavanntai நான் ஏறிப்போயிருப்பேன்; Naan aerippoyiruppaen; அங்குன்னை ஆண்டு, ஆவியை Angunnai aanndu, aaviyai உன் நெஞ்சிலே கொடுப்பேன்; Un nenjilae koduppaen; நீ தேறிக் கொண்டென் அறிவில் Nee thaerik konnden arivil வளர, மெய்யின் பாதையில் Valara, meyyin paathaiyil உன் காலை நடப்பிப்பார். Un kaalai nadappippaar. 9.நான் செய்து போதிப்பித்ததை 9.naan seythu pothippiththathai நீ செய்து போதிப்பித்து, Nee seythu pothippiththu, கருத்தாய்த் தெய்வ அறிவை Karuththaayth theyva arivai புவியில் வளர்ப்பித்து, Puviyil valarppiththu, கலப்பாம் போதகத்துக்கு Kalappaam pothakaththukku மா எச்சரிக்கையாயிரு, Maa echcharikkaiyaayiru, என்றவர் சொல்லிப் போனார். Entavar sollip ponaar.