Galatians 3 in Tamil

1 புத்தியில்லாத கலாத்தியரே, நீங்கள் சத்தியத்திற்குக் கீழ்ப்படியாமற்போகத்தக்கதாக உங்களை மயக்கினவன் யார்? இயேசுகிறிஸ்து சிலுவையிலறையப்பட்டவராக உங்கள் கண்களுக்குமுன் பிரத்தியட்சமாய் உங்களுக்குள்ளே வெளிப்படுத்தப்பட்டிருந்தாரே. O foolish Galatians, who hath bewitched you, that ye should not obey the truth, before whose eyes Jesus Christ hath been evidently set forth, crucified among you?

2 ஒன்றைமாத்திரம் உங்களிடத்தில் அறியவிரும்புகிறேன்; நியாயப்பிரமாணத்தின் கிரியைகளினாலேயோ, விசுவாசக் கேள்வியினாலேயோ, எதினாலே ஆவியைப் பெற்றீர்கள்? This only would I learn of you, Received ye the Spirit by the works of the law, or by the hearing of faith?

3 ஆவியினாலே ஆரம்பம்பண்ணின நீங்கள் இப்பொழுது மாம்சத்தினாலே முடிவுபெறப்போகிறீர்களோ? நீங்கள் இத்தனை புத்தியீனரா? Are ye so foolish? having begun in the Spirit, are ye now made perfect by the flesh?

4 இத்தனை பாடுகளையும் வீணாய்ப் பட்டீர்களோ? அவைகள் வீணாய்ப்போயிற்றே. Have ye suffered so many things in vain? if it be yet in vain.

5 அன்றியும் உங்களுக்கு ஆவியை அளித்து, உங்களுக்குள்ளே அற்புதங்களை நடப்பிக்கிறவர் அதை நியாயப்பிரமாணத்தின் கிரியைகளினாலேயோ, விசுவாசக் கேள்வியினாலேயோ, எதினாலே செய்கிறார்? He therefore that ministereth to you the Spirit, and worketh miracles among you, doeth he it by the works of the law, or by the hearing of faith?

6 அப்படியே ஆபிரகாம் தேவனை விசுவாசித்தான், அது அவனுக்கு நீதியாக எண்ணப்பட்டது. Even as Abraham believed God, and it was accounted to him for righteousness.

7 ஆகையால் விசுவாசமார்க்கத்தார்கள் எவர்களோ அவர்களே ஆபிரகாமின் பிள்ளைகளென்று அறிவீர்களாக. Know ye therefore that they which are of faith, the same are the children of Abraham.

8 மேலும் தேவன் விசுவாசத்தினாலே புறஜாதிகளை நீதிமான்களாக்குகிறாரென்று வேதம் முன்னாகக் கண்டு: உனக்குள் சகல ஜாதிகளும் ஆசீர்வதிக்கப்படும் என்று ஆபிரகாமுக்குச் சுவிசேஷமாய் முன்னறிவித்தது. And the scripture, foreseeing that God would justify the heathen through faith, preached before the gospel unto Abraham, saying, In thee shall all nations be blessed.

9 அந்தப்படி விசுவாசமார்க்கத்தார் விசுவாசமுள்ள ஆபிரகாமுடனே ஆசீர்வதிக்கப்படுகிறார்கள். So then they which be of faith are blessed with faithful Abraham.

10 நியாயப்பிரமாணத்தின் கிரியைக்காரராகிய யாவரும் சாபத்திற்குட்பட்டிருக்கிறார்கள்; நியாயப்பிரமாண புஸ்தகத்தில் எழுதப்பட்டவைகளையெல்லாம் செய்யத்தக்கதாக அவைகளில் நிலைத்திராதவன் எவனோ அவன் சபிக்கப்பட்டவன் என்று எழுதியிருக்கிறதே. For as many as are of the works of the law are under the curse: for it is written, Cursed is every one that continueth not in all things which are written in the book of the law to do them.

11 நியாயப்பிரமாணத்தினாலே ஒருவனும் தேவனிடத்தில் நீதிமானாகிறதில்லையென்பது வெளியரங்கமாயிருக்கிறது. ஏனெனில், விசுவாசத்தினாலே நீதிமான் பிழைப்பான் என்று எழுதியிருக்கிறதே. But that no man is justified by the law in the sight of God, it is evident: for, The just shall live by faith.

12 நியாயப்பிரமாணமோ விசுவாசத்திற்குரியதல்ல; அவைகளைச் செய்கிற மனுஷனே அவைகளால் பிழைப்பான். And the law is not of faith: but, The man that doeth them shall live in them.

13 மரத்திலே தூக்கப்பட்ட எவனும் சபிக்கப்பட்டவன் என்று எழுதியிருக்கிறபடி, கிறிஸ்து நமக்காகச் சாபமாகி, நியாயப்பிரமாணத்தின் சாபத்திற்கு நம்மை நீங்லாக்கி மீட்டுக்கொண்டார். Christ hath redeemed us from the curse of the law, being made a curse for us: for it is written, Cursed is every one that hangeth on a tree:

14 ஆபிரகாமுக்கு உண்டான ஆசீர்வாதம் கிறிஸ்து இயேசுவினால் புறஜாதிகளுக்கு வரும்படியாகவும், ஆவியைக்குறித்துச் சொல்லப்பட்ட வாக்குத்தத்தத்தை நாம் விசுவாசத்தினாலே பெறும்படியாகவும் இப்படியாயிற்று. That the blessing of Abraham might come on the Gentiles through Jesus Christ; that we might receive the promise of the Spirit through faith.

15 சகோதரரே, மனுஷர் முறைமையின்படி சொல்லுகிறேன்; மனுஷர்களுக்குள்ளே உறுதிபண்ணப்பட்ட உடன்படிக்கையை ஒருவனும் தள்ளுகிறதுமில்லை, அதினோடே ஒன்றையும் கூட்டுகிறதுமில்லை. Brethren, I speak after the manner of men; Though it be but a man's covenant, yet if it be confirmed, no man disannulleth, or addeth thereto.

16 ஆபிரகாமுக்கும் அவனுடைய சந்ததிக்கும் வாக்குத்தத்தங்கள் பண்ணப்பட்டன; சந்ததிகளுக்கு என்று அநேகரைக்குறித்துச் சொல்லாமல், உன் சந்ததிக்கு என்று ஒருவனைக்குறித்துச் சொல்லியிருக்கிறார், அந்தச் சந்ததி கிறிஸ்துவே. Now to Abraham and his seed were the promises made. He saith not, And to seeds, as of many; but as of one, And to thy seed, which is Christ.

17 ஆதலால் நான் சொல்லுகிறதென்னவெனில், கிறிஸ்துவை முன்னிட்டு தேவனால் முன் உறுதிபண்ணப்பட்ட உடன்படிக்கையை நானூற்றுமுப்பது வருஷத்திற்குப்பின்பு உண்டான நியாயப்பிரமாணமானது தள்ளி, வாக்குத்தத்தத்தை வியர்த்தமாக்கமாட்டாது. And this I say, that the covenant, that was confirmed before of God in Christ, the law, which was four hundred and thirty years after, cannot disannul, that it should make the promise of none effect.

18 அன்றியும், சுதந்தரமானது நியாயப்பிரமாணத்தினாலே உண்டானால் அது வாக்குத்தத்தத்தினாலே உண்டாயிராது; தேவன் அதை ஆபிரகாமுக்கு வாக்குத்தத்தத்தினாலே அருளிச்செய்தாரே. For if the inheritance be of the law, it is no more of promise: but God gave it to Abraham by promise.

19 அப்படியானால், நியாயப்பிரமாணத்தின் நோக்கமென்ன? வாக்குத்தத்தத்தைப்பெற்ற சந்ததி வருமளவும் அது அக்கிரமங்களினிமித்தமாகக் கூட்டப்பட்டு, தேவதூதரைக்கொண்டு மத்தியஸ்தன் கையிலே கட்டளையிடப்பட்டது. Wherefore then serveth the law? It was added because of transgressions, till the seed should come to whom the promise was made; and it was ordained by angels in the hand of a mediator.

20 மத்தியஸ்தன் ஒருவனுக்குரியவனல்ல, தேவனோ ஒருவர். Now a mediator is not a mediator of one, but God is one.

21 அப்படியானால், நியாயப்பிரமாணம் தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களுக்கு விரோதமா? அல்லவே; உயிரைக் கொடுக்கத்தக்க நியாயப்பிரமாணம் அருளப்பட்டிருந்ததானால், நீதியானது நியாயப்பிரமாணத்தினால் உண்டாயிருக்குமே. Is the law then against the promises of God? God forbid: for if there had been a law given which could have given life, verily righteousness should have been by the law.

22 அப்படியிராதபடியால், இயேசுகிறிஸ்துவைப் பற்றும் விசுவாசத்தினாலே பலிக்கிற வாக்குத்தத்தம் விசுவாசமுள்ளவர்களுக்கு அளிக்கப்படும்படி வேதம் எல்லாரையும் ஏகமாய்ப் பாவத்தின்கீழ் அடைத்துப்போட்டது. But the scripture hath concluded all under sin, that the promise by faith of Jesus Christ might be given to them that believe.

23 ஆதலால் விசுவாசம் வருகிறதற்குமுன்னே, வெளிப்படப்போகிற விசுவாசத்திற்கு ஏதுவாக நாம் அடைக்கப்பட்டவர்களாய் நியாயப்பிரமாணத்தின்கீழ் காவல் பண்ணப்பட்டிருந்தோம். But before faith came, we were kept under the law, shut up unto the faith which should afterwards be revealed.

24 இவ்விதமாக, நாம் விசுவாசத்திலே நீதிமான்களாக்கப்படுவதற்கு நியாயப்பிரமாணம் நம்மைக் கிறிஸ்துவினிடத்தில் வழிநடத்துகிற உபாத்தியாய் இருந்தது. Wherefore the law was our schoolmaster to bring us unto Christ, that we might be justified by faith.

25 விசுவாசம் வந்தபின்பு நாம் உபாத்திக்குக் கீழானவர்களல்லவே. But after that faith is come, we are no longer under a schoolmaster.

26 நீங்களெல்லாரும் கிறிஸ்து இயேசுவைப்பற்றும் விசுவாசத்தினால் தேவனுடைய புத்திரராயிருக்கிறீர்களே. For ye are all the children of God by faith in Christ Jesus.

27 ஏனெனில், உங்களில் கிறிஸ்துவுக்குள்ளாக, ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்கள் எத்தனைபேரோ அத்தனைபேரும் கிறிஸ்துவைத் தரித்துக்கொண்டீர்களே. For as many of you as have been baptized into Christ have put on Christ.

28 யூதனென்றும் கிரேக்கனென்றுமில்லை, அடிமையென்றும் சுயாதீனனென்றுமில்லை, ஆணென்றும் பெண்ணென்றுமில்லை; நீங்களெல்லாரும் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் ஒன்றாயிருக்கிறீர்கள். There is neither Jew nor Greek, there is neither bond nor free, there is neither male nor female: for ye are all one in Christ Jesus.

29 நீங்கள் கிறிஸ்துவினுடையவர்களானால், ஆபிரகாமின் சந்ததியாராயும், வாக்குத்தத்தத்தின்படியே சுதந்தரராயுமிருக்கிறீர்கள். And if ye be Christ's, then are ye Abraham's seed, and heirs according to the promise.

1 Puththiyillaatha kalaaththiyarae, neengal saththiyaththirkuk geelppatiyaamarpokaththakkathaaka ungalai mayakkinavan yaar? YesuKristhu siluvaiyilaraiyappattavaraaka ungal kannkalukkumun piraththiyatchamaay ungalukkullae velippaduththappattirunthaarae. O foolish Galatians, who hath bewitched you, that ye should not obey the truth, before whose eyes Jesus Christ hath been evidently set forth, crucified among you?

2 Ontaimaaththiram ungalidaththil ariyavirumpukiraேn; niyaayappiramaanaththin kiriyaikalinaalaeyo, visuvaasak kaelviyinaalaeyo, ethinaalae aaviyaip pettaீrkal? This only would I learn of you, Received ye the Spirit by the works of the law, or by the hearing of faith?

3 Aaviyinaalae aarampampannnnina neengal ippoluthu maamsaththinaalae mutivuperappokireerkalo? Neengal iththanai puththiyeenaraa? Are ye so foolish? having begun in the Spirit, are ye now made perfect by the flesh?

4 Iththanai paadukalaiyum veennaayp pattirkalo? Avaikal veennaayppoyitte. Have ye suffered so many things in vain? if it be yet in vain.

5 Antiyum ungalukku aaviyai aliththu, ungalukkullae arputhangalai nadappikkiravar athai niyaayappiramaanaththin kiriyaikalinaalaeyo, visuvaasak kaelviyinaalaeyo, ethinaalae seykiraar? He therefore that ministereth to you the Spirit, and worketh miracles among you, doeth he it by the works of the law, or by the hearing of faith?

6 Appatiyae Abraham thaevanai visuvaasiththaan, athu avanukku neethiyaaka ennnappattathu. Even as Abraham believed God, and it was accounted to him for righteousness.

7 Aakaiyaal visuvaasamaarkkaththaarkal evarkalo avarkalae aapirakaamin pillaikalentu ariveerkalaaka. Know ye therefore that they which are of faith, the same are the children of Abraham.

8 Maelum Dhevan visuvaasaththinaalae purajaathikalai neethimaankalaakkukiraarentu vaetham munnaakak kanndu: unakkul sakala jaathikalum aaseervathikkappadum entu aapirakaamukkuch suviseshamaay munnariviththathu. And the scripture, foreseeing that God would justify the heathen through faith, preached before the gospel unto Abraham, saying, In thee shall all nations be blessed.

9 Anthappati visuvaasamaarkkaththaar visuvaasamulla aapirakaamudanae aaseervathikkappadukiraarkal. So then they which be of faith are blessed with faithful Abraham.

10 Niyaayappiramaanaththin kiriyaikkaararaakiya yaavarum saapaththirkutpattirukkiraarkal; niyaayappiramaana pusthakaththil eluthappattavaikalaiyellaam seyyaththakkathaaka avaikalil nilaiththiraathavan evano avan sapikkappattavan entu eluthiyirukkirathae. For as many as are of the works of the law are under the curse: for it is written, Cursed is every one that continueth not in all things which are written in the book of the law to do them.

11 Niyaayappiramaanaththinaalae oruvanum thaevanidaththil neethimaanaakirathillaiyenpathu veliyarangamaayirukkirathu. Aenenil, visuvaasaththinaalae neethimaan pilaippaan entu eluthiyirukkirathae. But that no man is justified by the law in the sight of God, it is evident: for, The just shall live by faith.

12 Niyaayappiramaanamo visuvaasaththirkuriyathalla; avaikalaich seykira manushanae avaikalaal pilaippaan. And the law is not of faith: but, The man that doeth them shall live in them.

13 Maraththilae thookkappatta evanum sapikkappattavan entu eluthiyirukkirapati, Kristhu namakkaakach saapamaaki, niyaayappiramaanaththin saapaththirku nammai neenglaakki meettukkonndaar. Christ hath redeemed us from the curse of the law, being made a curse for us: for it is written, Cursed is every one that hangeth on a tree:

14 Aapirakaamukku unndaana aaseervaatham Kristhu Yesuvinaal purajaathikalukku varumpatiyaakavum, aaviyaikkuriththuch sollappatta vaakkuththaththaththai naam visuvaasaththinaalae peraுmpatiyaakavum ippatiyaayittaு. That the blessing of Abraham might come on the Gentiles through Jesus Christ; that we might receive the promise of the Spirit through faith.

15 Sakothararae, manushar muraimaiyinpati sollukiraேn; manusharkalukkullae uraுthipannnappatta udanpatikkaiyai oruvanum thallukirathumillai, athinotae ontaiyum koottukirathumillai. Brethren, I speak after the manner of men; Though it be but a man's covenant, yet if it be confirmed, no man disannulleth, or addeth thereto.

16 Aapirakaamukkum avanutaiya santhathikkum vaakkuththaththangal pannnappattana; santhathikalukku entu anaekaraikkuriththuch sollaamal, un santhathikku entu oruvanaikkuriththuch solliyirukkiraar, anthach santhathi Kristhuvae. Now to Abraham and his seed were the promises made. He saith not, And to seeds, as of many; but as of one, And to thy seed, which is Christ.

17 Aathalaal naan sollukirathennavenil, Kristhuvai munnittu thaevanaal mun uraுthipannnappatta udanpatikkaiyai naanoottaுmuppathu varushaththirkuppinpu unndaana niyaayappiramaanamaanathu thalli, vaakkuththaththaththai viyarththamaakkamaattathu. And this I say, that the covenant, that was confirmed before of God in Christ, the law, which was four hundred and thirty years after, cannot disannul, that it should make the promise of none effect.

18 Antiyum, suthantharamaanathu niyaayappiramaanaththinaalae unndaanaal athu vaakkuththaththaththinaalae unndaayiraathu; Dhevan athai aapirakaamukku vaakkuththaththaththinaalae arulichcheythaarae. For if the inheritance be of the law, it is no more of promise: but God gave it to Abraham by promise.

19 Appatiyaanaal, niyaayappiramaanaththin Nnokkamenna? Vaakkuththaththaththaippetta santhathi varumalavum athu akkiramangalinimiththamaakak koottappattu, thaevathootharaikkonndu maththiyasthan kaiyilae kattalaiyidappattathu. Wherefore then serveth the law? It was added because of transgressions, till the seed should come to whom the promise was made; and it was ordained by angels in the hand of a mediator.

20 Maththiyasthan oruvanukkuriyavanalla, thaevano oruvar. Now a mediator is not a mediator of one, but God is one.

21 Appatiyaanaal, niyaayappiramaanam thaevanutaiya vaakkuththaththangalukku virothamaa? Allavae; uyiraik kodukkaththakka niyaayappiramaanam arulappattirunthathaanaal, neethiyaanathu niyaayappiramaanaththinaal unndaayirukkumae. Is the law then against the promises of God? God forbid: for if there had been a law given which could have given life, verily righteousness should have been by the law.

22 Appatiyiraathapatiyaal, YesuKristhuvaip pattaுm visuvaasaththinaalae palikkira vaakkuththaththam visuvaasamullavarkalukku alikkappadumpati vaetham ellaaraiyum aekamaayp paavaththingeel ataiththuppottathu. But the scripture hath concluded all under sin, that the promise by faith of Jesus Christ might be given to them that believe.

23 Aathalaal visuvaasam varukiratharkumunnae, velippadappokira visuvaasaththirku aethuvaaka naam ataikkappattavarkalaay niyaayappiramaanaththingeel kaaval pannnappattirunthom. But before faith came, we were kept under the law, shut up unto the faith which should afterwards be revealed.

24 Ivvithamaaka, naam visuvaasaththilae neethimaankalaakkappaduvatharku niyaayappiramaanam nammaik Kristhuvinidaththil valinadaththukira upaaththiyaay irunthathu. Wherefore the law was our schoolmaster to bring us unto Christ, that we might be justified by faith.

25 Visuvaasam vanthapinpu naam upaaththikkuk geelaanavarkalallavae. But after that faith is come, we are no longer under a schoolmaster.

26 Neengalellaarum Kristhu Yesuvaippattaுm visuvaasaththinaal thaevanutaiya puththiraraayirukkireerkalae. For ye are all the children of God by faith in Christ Jesus.

27 Aenenil, ungalil Kristhuvukkullaaka, njaanasnaanam pettavarkal eththanaipaero aththanaipaerum Kristhuvaith thariththukkonnteerkalae. For as many of you as have been baptized into Christ have put on Christ.

28 Yoothanentum kiraekkanentumillai, atimaiyentum suyaatheenanentumillai, aannentum pennnnentumillai; neengalellaarum Kristhu Yesuvukkul ontayirukkireerkal. There is neither Jew nor Greek, there is neither bond nor free, there is neither male nor female: for ye are all one in Christ Jesus.

29 Neengal Kristhuvinutaiyavarkalaanaal, aapirakaamin santhathiyaaraayum, vaakkuththaththaththinpatiyae suthanthararaayumirukkireerkal. And if ye be Christ's, then are ye Abraham's seed, and heirs according to the promise.