2 Corinthians 10 in Tamil

1 உங்களுக்கு முன்பாக இருக்கும்போது தாழ்மையாயும், தூரத்திலே இருக்கும்போது உங்கள்மேல் கண்டிப்பாயுமிருக்கிற பவுலாகிய நான் கிறிஸ்துவின் சாந்தத்தையும் தயவையும் முன்னிட்டு உங்களுக்குப் புத்திசொல்லுகிறேன். Now I Paul myself beseech you by the meekness and gentleness of Christ, who in presence am base among you, but being absent am bold toward you:

2 எங்களை மாம்சத்தின்படி நடக்கிறவர்கள் என்று எண்ணுகிற சிலரைக்குறித்து நான் கண்டிப்பாயிருக்கவேண்டுமென்று நினைத்திருக்கிற தைரியத்தோடே, உங்கள்முன்பாக இருக்கும்போது, நான் கண்டிப்புள்ளவனாயிராதபடிக்கு நீங்கள் எச்சரிக்கையாயிருக்க உங்களை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன். But I beseech you, that I may not be bold when I am present with that confidence, wherewith I think to be bold against some, which think of us as if we walked according to the flesh.

3 நாங்கள் மாம்சத்தில் நடக்கிறவர்களாயிருந்தும், மாம்சத்தின்படி போர்செய்கிறவர்களல்ல. For though we walk in the flesh, we do not war after the flesh:

4 எங்களுடைய போராயுதங்கள் மாம்சத்துக்கேற்றவைகளாயிராமல், அரண்களை நிர்மூலமாக்குகிறதற்கு தேவபலமுள்ளவைகளாயிருக்கிறது. (For the weapons of our warfare are not carnal, but mighty through God to the pulling down of strong holds;)

5 அவைகளால் நாங்கள் தர்க்கங்களையும், தேவனை அறிகிற அறிவுக்கு விரோதமாய் எழும்புகிற எல்லா மேட்டிமையையும் நிர்மூலமாக்கி, எந்த எண்ணத்தையும் கிறிஸ்துவுக்குக் கீழ்ப்படியச் சிறைப்படுத்துகிறவர்களாயிருக்கிறோம். Casting down imaginations, and every high thing that exalteth itself against the knowledge of God, and bringing into captivity every thought to the obedience of Christ;

6 உங்கள் கீழ்ப்படிதல் நிறைவேறும்போது, எல்லாக் கீழ்ப்படியாமைக்குந்தக்க நீதியுள்ள தண்டனையைச் செலுத்த ஆயத்தமாயுமிருக்கிறோம். And having in a readiness to revenge all disobedience, when your obedience is fulfilled.

7 வெளித்தோற்றத்தின்படி பார்க்கிறீர்களா? ஒருவன் தன்னைக் கிறிஸ்துவுக்குரியவனென்று நம்பினால், தான் கிறிஸ்துவுக்குரியவனாயிருக்கிறதுபோல நாங்களும் கிறிஸ்துவுக்குரியவர்களென்று அவன் தன்னிலேதானே சிந்திக்கக்கடவன். Do ye look on things after the outward appearance? If any man trust to himself that he is Christ's, let him of himself think this again, that, as he is Christ's, even so are we Christ's.

8 மேலும், உங்களை நிர்மூலமாக்குகிறதற்கல்ல, உங்களை ஊன்றக் கட்டுகிறதற்குக் கர்த்தர் எங்களுக்குக் கொடுத்த அதிகாரத்தைக்குறித்து, நான் இன்னும் சற்றே அதிகமாய் மேன்மைபாராட்டினாலும் நான் வெட்கப்படுவதில்லை. For though I should boast somewhat more of our authority, which the Lord hath given us for edification, and not for your destruction, I should not be ashamed:

9 நான் நிருபங்களாலே உங்களைப் பயமுறுத்துகிறவனாய்த் தோன்றாதபடிக்கு இதைச் சொல்லுகிறேன். That I may not seem as if I would terrify you by letters.

10 அவனுடைய நிருபங்கள் பாரயோசனையும் பலமுமுள்ளவைகள்; சரீரத்தின் தோற்றமோ பலவீனமும், வசனம் அற்பமுமாயிருக்கிறதென்கிறார்களே. For his letters, say they, are weighty and powerful; but his bodily presence is weak, and his speech contemptible.

11 அப்படிச் சொல்லுகிறவன், நாங்கள் தூரத்திலிருக்கும்போது எழுதுகிற நிருபங்களால் வசனத்தில் எப்படிப்பட்டவர்களாயிருக்கிறோமோ, அப்படிப்பட்டவர்களாகவே சமீபத்திலிருக்கும்போதும் கிரியையிலும் இருப்போம் என்று சிந்திக்கக்கடவன். Let such an one think this, that, such as we are in word by letters when we are absent, such will we be also in deed when we are present.

12 ஆகிலும் தங்களைத்தாங்களே மெச்சிக்கொள்ளுகிற சிலருக்கு நாங்கள் எங்களைச் சரியாக்கவும் ஒப்பிடவும் துணியமாட்டோம்; தங்களைக்கொண்டு தங்களை அளந்துகொண்டு, தங்களுக்கே தங்களை ஒப்பிட்டுக்கொள்ளுகிற அவர்கள் புத்திமான்களல்ல. For we dare not make ourselves of the number, or compare ourselves with some that commend themselves: but they measuring themselves by themselves, and comparing themselves among themselves, are not wise.

13 நாங்கள் அளவுக்கு மிஞ்சி மேன்மைபாராட்டாமல், உங்களிடம்வரைக்கும் வந்தெட்டத்தக்கதாக, தேவன் எங்களுக்கு அளந்து பகிர்ந்த அளவுப்பிரமாணத்தின்படியே மேன்மைபாராட்டுகிறோம். But we will not boast of things without our measure, but according to the measure of the rule which God hath distributed to us, a measure to reach even unto you.

14 உங்களிடத்தில் வந்தெட்டாதவர்களாய் நாங்கள் அளவுக்கு மிஞ்சிப்போகிறதில்லை; நாங்கள் கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கித்து உங்களிடம்வரைக்கும் வந்தோமே. For we stretch not ourselves beyond our measure, as though we reached not unto you: for we are come as far as to you also in preaching the gospel of Christ:

15 எங்கள் அளவைக் கடந்து மற்றவர்களுடைய வேலைகύகுட்பட்டு மேன்மைபாராட்டமாட்Οோம். Not boasting of things without our measure, that is, of other men's labours; but having hope, when your faith is increased, that we shall be enlarged by you according to our rule abundantly,

16 ஆகிலும் உங்கள் விசுவாசம் விருத்தியாகும்போது, மற்றவர்களுடைய எல்லைகளுக்குள்ளே செய்யப்பட்டவைகளை நாங்கள் செய்ததாக மேன்மைபாராட்டாமல், உங்களுக்கு அப்புறமான இடங்களில் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கிக்கத்தக்கதாக, எங்கள் அளவின்படி உங்களால் மிகவும்பெருகி விருத்தியடைவோமென்று நம்பிக்கையாயிருக்கிறோம். To preach the gospel in the regions beyond you, and not to boast in another man's line of things made ready to our hand.

17 மேன்மைபாராட்டுகிறவன் கர்த்தரைக்குறித்தே மேன்மைபாராட்டக்கடவன். But he that glorieth, let him glory in the Lord.

18 தன்னைத்தான் புகழுகிறவன் உத்தமனல்ல, கர்த்தரால் புகழப்படுகிறவனே உத்தமன். For not he that commendeth himself is approved, but whom the Lord commendeth.

1 Ungalukku munpaaka irukkumpothu thaalmaiyaayum, thooraththilae irukkumpothu ungalmael kanntippaayumirukkira pavulaakiya naan Kristhuvin saanthaththaiyum thayavaiyum munnittu ungalukkup puththisollukiraேn. Now I Paul myself beseech you by the meekness and gentleness of Christ, who in presence am base among you, but being absent am bold toward you:

2 Engalai maamsaththinpati nadakkiravarkal entu ennnukira silaraikkuriththu naan kanntippaayirukkavaenndumentu ninaiththirukkira thairiyaththotae, ungalmunpaaka irukkumpothu, naan kanntippullavanaayiraathapatikku neengal echcharikkaiyaayirukka ungalai vaenntikkollukiraேn. But I beseech you, that I may not be bold when I am present with that confidence, wherewith I think to be bold against some, which think of us as if we walked according to the flesh.

3 Naangal maamsaththil nadakkiravarkalaayirunthum, maamsaththinpati porseykiravarkalalla. For though we walk in the flesh, we do not war after the flesh:

4 Engalutaiya poraayuthangal maamsaththukkaettavaikalaayiraamal, arannkalai nirmoolamaakkukiratharku thaevapalamullavaikalaayirukkirathu. (For the weapons of our warfare are not carnal, but mighty through God to the pulling down of strong holds;)

5 Avaikalaal naangal tharkkangalaiyum, thaevanai arikira arivukku virothamaay elumpukira ellaa maettimaiyaiyum nirmoolamaakki, entha ennnaththaiyum Kristhuvukkuk geelppatiyach siraippaduththukiravarkalaayirukkirom. Casting down imaginations, and every high thing that exalteth itself against the knowledge of God, and bringing into captivity every thought to the obedience of Christ;

6 Ungal geelppatithal niraivaeraுmpothu, ellaak geelppatiyaamaikkunthakka neethiyulla thanndanaiyaich seluththa aayaththamaayumirukkirom. And having in a readiness to revenge all disobedience, when your obedience is fulfilled.

7 Veliththottaththinpati paarkkireerkalaa? Oruvan thannaik Kristhuvukkuriyavanentu nampinaal, thaan Kristhuvukkuriyavanaayirukkirathupola naangalum Kristhuvukkuriyavarkalentu avan thannilaethaanae sinthikkakkadavan. Do ye look on things after the outward appearance? If any man trust to himself that he is Christ's, let him of himself think this again, that, as he is Christ's, even so are we Christ's.

8 Maelum, ungalai nirmoolamaakkukiratharkalla, ungalai oontak kattukiratharkuk Karththar engalukkuk koduththa athikaaraththaikkuriththu, naan innum satte athikamaay maenmaipaaraattinaalum naan vetkappaduvathillai. For though I should boast somewhat more of our authority, which the Lord hath given us for edification, and not for your destruction, I should not be ashamed:

9 Naan nirupangalaalae ungalaip payamuraுththukiravanaayth thontathapatikku ithaich sollukiraேn. That I may not seem as if I would terrify you by letters.

10 Avanutaiya nirupangal paarayosanaiyum palamumullavaikal; sareeraththin thottamo palaveenamum, vasanam arpamumaayirukkirathenkiraarkalae. For his letters, say they, are weighty and powerful; but his bodily presence is weak, and his speech contemptible.

11 Appatich sollukiravan, naangal thooraththilirukkumpothu eluthukira nirupangalaal vasanaththil eppatippattavarkalaayirukkiromo, appatippattavarkalaakavae sameepaththilirukkumpothum kiriyaiyilum iruppom entu sinthikkakkadavan. Let such an one think this, that, such as we are in word by letters when we are absent, such will we be also in deed when we are present.

12 Aakilum thangalaiththaangalae mechchikkollukira silarukku naangal engalaich sariyaakkavum oppidavum thunniyamaattaோm; thangalaikkonndu thangalai alanthukonndu, thangalukkae thangalai oppittukkollukira avarkal puththimaankalalla. For we dare not make ourselves of the number, or compare ourselves with some that commend themselves: but they measuring themselves by themselves, and comparing themselves among themselves, are not wise.

13 Naangal alavukku minji maenmaipaaraattamal, ungalidamvaraikkum vanthettaththakkathaaka, Dhevan engalukku alanthu pakirntha alavuppiramaanaththinpatiyae maenmaipaaraattukirom. But we will not boast of things without our measure, but according to the measure of the rule which God hath distributed to us, a measure to reach even unto you.

14 Ungalidaththil vanthettathavarkalaay naangal alavukku minjippokirathillai; naangal Kristhuvin suviseshaththaip pirasangiththu ungalidamvaraikkum vanthomae. For we stretch not ourselves beyond our measure, as though we reached not unto you: for we are come as far as to you also in preaching the gospel of Christ:

15 Engal alavaik kadanthu mattavarkalutaiya vaelaikaύkutpattu maenmaipaaraattamaatΟோm. Not boasting of things without our measure, that is, of other men's labours; but having hope, when your faith is increased, that we shall be enlarged by you according to our rule abundantly,

16 Aakilum ungal visuvaasam viruththiyaakumpothu, mattavarkalutaiya ellaikalukkullae seyyappattavaikalai naangal seythathaaka maenmaipaaraattamal, ungalukku appuramaana idangalil suviseshaththaip pirasangikkaththakkathaaka, engal alavinpati ungalaal mikavumperuki viruththiyataivomentu nampikkaiyaayirukkirom. To preach the gospel in the regions beyond you, and not to boast in another man's line of things made ready to our hand.

17 Maenmaipaaraattukiravan karththaraikkuriththae maenmaipaaraattakkadavan. But he that glorieth, let him glory in the Lord.

18 Thannaiththaan pukalukiravan uththamanalla, karththaraal pukalappadukiravanae uththaman. For not he that commendeth himself is approved, but whom the Lord commendeth.